• Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στο Νησί η 11η Λυρική Παμβώτις, κατά την οποία απενεμήθη από την Εταιρία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου τιμητική διάκριση στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Γεώργιο Καψάλη για την προσφορά του στα γράμματα.
Το πνευματικό έργο και την προσφορά του κ. Καψάλη παρουσίασε  ο Πρόεδρος της Εταιρίας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου, κ. Λάκης Παπαϊωάννου. Ο Πρύτανης εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη του για την τιμή που του αποδόθηκε από την Εταιρία, αναφερόμενος αναλυτικά στα έργα του και σε επιστημονικές του δραστηριότητες.
«Άρχισα να γράφω το πρώτο μου βιβλίο, που είναι «τα Παιδιά των Πεύκων», την προηγούμενη ημέρα της γιορτής της κόρης μου Ευαγγελίας, στις 24 Μαρτίου του έτους 2002. {…}.Ένας καλός και διαχρονικός φίλος μού είπε κατά την παρουσίαση του βιβλίου: «Ό,τι άλλο και να γράψεις στη συνέχεια, τα Παιδιά των Πεύκων σε έχουν ήδη σημαδέψει και θα σε συντροφεύουν για πάντα». Θα ξεχωρίσω μία φράση από το βιβλίο: «Η λέξη αναχώρηση που συνδέεται με τον χωρισμό είναι από τη φύση της σκληρή και δύσκολη».
Ο Πρύτανης αναφερόμενος στο δεύτερο βιβλίο του «Αναζητώντας τα δύο αδέρφια», είπε το ερέθισμα πήρε το 1988 όταν ως νεαρός  Λέκτορας τότε, συμμετείχε σε  επίσημη αποστολή του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας, στην Αλβανία, εκείνη την εποχή στην Αλβανία του Ραμίζ Αλία, για να διδάξουμε την ελληνική γλώσσα στους ομογενείς εκπαιδευτικούς της γειτονικής χώρας. «Είκοσι χρόνια μετά,  έγραφα το βιβλίο μου  χωρίς να έχω κρατήσει ούτε μία σελίδα σημειώσεων από την επίσκεψη αυτή. Σε κάθε σελίδα του βιβλίου που ολοκλήρωνα, αισθανόμουν την έντονη ανάγκη, από τη μεγάλη συναισθηματική φόρτιση,  να διακόπτω το γράψιμο και να αναζητώ διέξοδο σε μοναχικούς περιπάτους ανακούφισης, ελάφρυνσης και καταπράυνσης. Μια ενδεικτική φράση του βιβλίου, που κατά τη γνώμη μου επέβαλλε και τη συγγραφή του: «Είναι άλλος ο χρόνος της δύσης και άλλος ο χρόνος της ανοιξιάτικης αυγής. Είναι άλλος ο χρόνος της προσμονής και άλλος ο χρόνος της φυγής για την ξενιτιά».
Ο Πρύτανης χαρακτήρισε τα «Σαρακατσάνικα Τραγούδια» ως «μια  κατάθεση ψυχής», ενώ μεγάλη τιμή για τον ίδιο, αποτέλεσε το γεγονός ότι τρία ποιήματά του,  μελοποίησε ο φίλος του Κώστας Λώλης και  τα οποία  παίχτηκαν από την Καμεράτα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και το Μουσικό Σχολείο στα Ελευθέρια της πόλης των Ιωαννίνων. 
Τέλος για το βιβλίο «γιατί άργησα να γεννηθώ», είπε ότι είναι «ένα βιβλίο αγάπης, τρυφερότητας και ευαισθησίας».