• Σε μια ακόμη δημόσια παρέμβαση για την πολύπαθη λίμνη Παμβώτιδα και το μέλλον της, προχωρά ο πρ. Πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων κ. Αριστείδης Σωτηριάδης. 

Με επιστολή του στον «Π.Λ.» αναφέρεται στα προβλήματα που δημιουργούν τα αναχώματα, που όμως κανένας από τους τοπικούς φορείς -όπως τονίζει- δεν κάνει λόγο για απομάκρυνσή τους, καταλογίζοντάς τους αδιαφορία και ανευθυνότητα. Την ίδια στιγμή επισημαίνει ότι για να έχει νόημα η θεσμοθέτηση Προεδρικού Διατάγματος προστασίας και διαχείρισης της λίμνης θα πρέπει να έχει προηγηθεί η αποκατάσταση του οικοσυστήματός της. 

Το πλήρες κείμενο του κ. Σωτηριάδη έχει ως εξής:

«Κύριε Διευθυντά

Ο Αντιδήμαρχος Ιωαννίνων αρμόδιος για το Περιβάλλον κος Βασίλειος Βλέτσας, με την δισέλιδη επιστολή του, που δημοσιεύτηκε στον τοπικό Τύπο στις 27/1/2021 και στην οποία περιγράφει τη σημερινή τραγική κατάσταση της Λίμνη μας οφειλόμενη στην παρουσία των αναχωμάτων, δημιούργησε κάποιες ελπίδες πως κάτι πηγαίνει ν' αλλάξει, δηλώνοντας ότι «ο Δήμος σήμερα αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του προβλήματος, θέτοντας ως πρώτιστη αποστολή όλων μας την επαναφορά της Παμβώτιδας στην πρώην φυσική της κατάσταση».

Δυστυχώς αυτό δεν κράτησε πολύ, καθώς ο κύριος Αντιδήμαρχος σε συνάντηση εργασίας με φορείς για την προστασία της Παμβώτιδας στο πρώην Δημαρχείο του Κατσικά στις 9 Σεπτεμβρίου, στην οποία συμμετείχαν και εκπρόσωποι Υπηρεσιών εδήλωσε ότι «Η Παμβώτιδα έπαψε πλέον να είναι… ξέφραγο αμπέλι και ότι είναι στην καλύτερη κατάσταση των τελευταίων ετών» δημιουργώντας σε όλους τους παρισταμένους αίσθηση ικανοποίησης και εφησυχασμού. Ουδεμία αναφορά για επαναφορά της Παμβώτιδας στην πρώην φυσική της κατάσταση. Ουδεμία αναφορά για την πραγματική κατάστασή της όπως την έχει περιγράψει στη δισέλιδη επιστολή του. «Για την οργανική λάσπη, τη νεκρή βιομάζα και τα τοξικά αέρια στον πυθμένα της. Για τον ευτροφισμό σε επικίνδυνες διαστάσεις και την απουσία οξυγόνου στον πυθμένα και στα νερά της. Για το κατεστραμμένο και νεκρό οικοσύστημά της και την αφανισμένη βιοποικιλότητά της. Για τον διαμελισμό της από τα αναχώματα και την απουσία επικοινωνίας της με τις πηγές, τους υγροβιότοπους και τις καταβόθρες».

Πρόκειται άραγε για ενέργεια παραπλάνησης των πολιτών, με σκοπό την αποδυνάμωση του αιτήματος αποκατάστασης του οικοσυστήματος της Παμβώτιδας και ο Αντιδήμαρχος υποχρεώθηκε να αποκρύψει την πραγματικότητα;

Το βασικό και πραγματικό πρόβλημα της Λίμνης μας, «ο διαμελισμός της από τα αναχώματα και η απομόνωσή της από τις πηγές, τις καταβόθρες και υγροβιότοπους της», αποκρύπτεται επιμελώς από ένα πέπλο σιωπής και φόβου που επιβάλλει το καθεστώς που διαφεντεύει για πολλά χρόνια τώρα τα Γιάννενα και υπονομεύει την επίλυσή του.

Ουδείς πλην του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος ομιλεί για την απομάκρυνση των αναχωμάτων, ώστε η Λίμνη μας να ξαναγίνει μια φυσική λίμνη όπως παλιά. Οι υπεύθυνοι φορείς του τόπου μας, Βουλευτές, Δήμος, Μητρόπολη, Πανεπιστήμιο, Φορέας Διαχείρισης Λίμνης, Επιμελητήρια, Επιστημονικοί Σύλλογοι κλπ. σιωπούν! Γιατί; Γιατί τόση αδιαφορία και ανευθυνότητα; 

Και ας παύσουν επιτέλους να υποκρίνονται, όσοι υποκρίνονται, ισχυριζόμενοι ότι η θεσμοθέτηση του Π.Δ. προστασίας και διαχείρισης της Λίμνης, σε εφαρμογή Οδηγίας της ΕΟΚ, θα επιλύσει το πρόβλημα της Παμβώτιδας. Όμως όπως έχει αποδειχθεί το Π.Δ. δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, πρόκειται για εμπαιγμό της Γιαννιώτικης κοινωνίας. Η Οδηγία 92/43/ΕΟΚ σύστασης Π.Δ. για οικοσυστήματα Natura 2000 αναφέρεται σε κανόνες προστασίας και διαχείρισης της βιοποικιλότητάς τους. Στο κατεστραμμένο όμως και ανύπαρκτο σήμερα οικοσύστημα της Παμβώτιδας τι έννοια έχει ένα Π.Δ. Προστασίας και διαχείρισης μιας ανύπαρκτης βιοποικιλότητας; Συνεπώς και επειδή το πρόβλημα της Παμβώτιδας δεν είναι διαχειριστικό αλλά δομικό και για να έχει νόημα η θεσμοθέτηση Π.Δ. θα πρέπει πρωτίστως να αποκατασταθεί το οικοσύστημά της. 

Τα αναχώματα υπονομεύουν την Παμβώτιδα υποβαθμίζοντας την οικολογική κατάστασή της καθιστώντας την εστία τοξικών διεργασιών και μόλυνσης, κατάσταση που απεικονίζεται στα άλλοτε καταγάλανα νερά της και σήμερα να μοιάζουν με πετρέλαιο. Δεν υπάρχει πιο στενάχωρο και απογοητευτικό θέαμα από το να βλέπεις ένα άρτια σχεδιασμένο και οργανωμένο οικοσύστημα να προχωρά αργά αργά μέσα στο χρόνο προς την μη αναστρέψιμη και οριστική καταστροφή του επειδή έτσι το θέλει κάποιος/ποιοι για δικούς του/ους λόγους.

Μέχρι πότε η Γιαννιώτικη κοινωνία θα ανέχεται την αρρωστημένη αυτή κατάσταση;».