Αντί να βελτιώνονται, υποβαθμίζονται περαιτέρω οι υπηρεσίες περίθαλψης και νοσηλείας παιδιών στα Νοσοκομεία της Ηπείρου, τα οποία, ως γνωστόν, πέρα από τη δική μας περιφέρεια, καλύπτουν και ανάγκες γειτονικών περιοχών όπως είναι η Δυτική Μακεδονία και τα Νησιά του Ιονίου.
Αφενός παραμένει το ζήτημα ίδρυσης και λειτουργίας Μονάδας Εντατικής Θεραπείας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, το οποίο ανέδειξε εκ νέου αυτές τις ημέρες ο «Π.Λ.»., επισημαίνοντας τους κινδύνους που εγκυμονεί η διακομιδή στο Νοσοκομείο του Ρίου για τους μικρούς ασθενείς που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Αφετέρου, μία αρνητική εξέλιξη έρχεται να επιδεινώσει περαιτέρω την κατάσταση στον συγκεκριμένο ευαίσθητο τομέα, καθώς παραιτήθηκε η μοναδική επικουρική παιδοχειρουργός που υπηρετούσε μέχρι σήμερα στο Π.Γ.Ν.Ι.. Με την αποχώρησή της η Ήπειρος απομένει χωρίς γιατρό της συγκεκριμένης ειδικότητας, πράγμα που σημαίνει ότι οι νεαροί ασθενείς θα μεταφέρονται στο εξής, ακόμη και για επεμβάσεις ρουτίνας, στην Πάτρα ή στα Νοσοκομεία άλλων μεγάλων πόλεων όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη.
«Έδινε τα πάντα…»
Τη σχετική είδηση έκανε γνωστή η «Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Γιατρών Ηπείρου –Λευκάδας, η οποία σε ανακοίνωσή της τονίζει: «Παραιτήθηκε μια συνάδελφος που έδινε τα πάντα για τους μικρούς ασθενείς, που δεν αρνήθηκε ποτέ -ακόμα και σε μέρα μη εφημερίας της- να βοηθήσει με τις εκτιμήσεις της στη Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών, στην Παιδιατρική κλινική του Π.Γ.Ν.Ι., που ήθελε απλά να κάνει τη δουλειά της χωρίς να έχει στοιχειώδη μέσα και υποστήριξη».
Θα πηγαίνουν αλλού
Η ΔΗΠΑΚ αναρωτιέται «ποια στήριξη της παρείχαν οι διοικήσεις του Π.Γ.Ν.Ι., η 6η ΥΠΕ, το υπουργείο Υγείας όλα αυτά τα χρόνια; Πόσες μόνιμες θέσεις παιδοχειρουργών προκηρύχθηκαν για το Π.Γ.Ν.Ι. όλα αυτά τα χρόνια, πόσες θέσεις επικουρικών; Καμία» και προσθέτει: «Δεν αξίζουν τα παιδιά της Ηπείρου παιδοχειρουργική κλινική; Πρέπει να φτάνουν μέχρι Πάτρα, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη για μια σκωληκοειδοκτομή;».
Όπως καταγγέλλει η παράταξη, για να πάρει «καλό βαθμό» επικουρικός χειρουργός «πρέπει να συμμετέχει στην απογευματινή-επιχειρηματική λειτουργία του νοσοκομείου» και καταλήγει: «Η παιδοχειρουργική είναι μια ειδικότητα που θα μπορούσε να αποφέρει δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε όποιον θα ήθελε να εκμεταλλευτεί τον πόνο και την αγωνία των γονιών, στον ιδιωτικό ή στο δημόσιο τομέα - πλέον νόμιμα. Όλοι ίδιοι δεν είμαστε ασφαλώς, αλλά το να ωθείς σε παραίτηση μια συνάδελφο που δε λειτουργεί έτσι, που δε τους κάνει τη χάρη, είναι και αυτό ενδεικτικό της κατεύθυνσης για τη δημόσια υγεία στο σύστημα αυτό».