Ήδη η σχετική τεχνική μελέτη είναι σε εξέλιξη και ένα τμήμα της τέθηκε σε εφαρμογή, εκτός των άλλων και στον πεζόδρομο της Μ. Μπότσαρη, παραπλεύρως του Ταχυδρομείου. 

Ωστόσο, τα πρώτα αποτελέσματα προκαλούν αντιδράσεις και διαμαρτυρίες εκ μέρους πολιτών, καθώς στον συγκεκριμένο πεζόδρομο υπάρχει ευδιάκριτο «άπλωμα» των τραπεζοκαθισμάτων και αντίστοιχα περιορισμός του χώρου που έχουν στη διάθεσή τους οι διερχόμενοι. 

Το θέμα αφορά πρωτίστως τον Δήμο που δίνει τις σχετικές άδειες και όχι τους καταστηματάρχες οι οποίοι κάνουν απλώς τη δουλειά τους. Γι’ αυτό και είναι εκείνος που πρέπει να απαντήσει σε ερωτήματα όπως αυτά που θέτει μέσω επιστολής της η αναγνώστρια του «Π.Λ.» κ. Ιωάννα Αγγελίδου. 

H επιστολή

Με γλαφυρό τρόπο περιγράφει η κ. Αγγελίδου το φαινόμενο της περαιτέρω ανάπτυξης τραπεζοκαθισμάτων στην περιοχή του Ταχυδρομείου αναφέροντας τα ακόλουθα:

«Παρακολουθώ την ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας σας για την ενημέρωσή μου σχετικά με την επικαιρότητα και ενίοτε… τα κακώς κείμενα (αλλά όχι μόνο αυτά) της πόλης των Ιωαννίνων. Χθες το βράδυ με έκπληξη παρατήρησα διασχίζοντας την οδό 28ης Οκτωβρίου στο ύψος του Ταχυδρομείου και της Αστυνομικής Διεύθυνσης ένα ακόμη εμπόδιο στη διέλευση των πεζών στη συγκεκριμένη περιοχή της πόλης. 

Αφενός, ως τώρα είχαμε το γνωστό πρόβλημα του στενού πεζοδρομίου της 28ης Οκτωβρίου από τη μεριά του Ταχυδρομείου, το οποίο είναι πάντα κατειλημμένο από οχήματα της αστυνομίας, φυσικά ακόμη και πάνω στη λωρίδα υποβοήθησης ατόμων με μειωμένη όραση (ωραίο παράδειγμα νομιμοφροσύνης και στοιχειώδους τήρησης των κανόνων και προστασίας του πολίτη, αλήθεια…). 

Πέραν αυτού όμως, την εβδομάδα αυτή φαίνεται πως έχει προστεθεί και πλήθος τραπεζοκαθισμάτων (διπλή σειρά, πολύ πυκνά τοποθετημένα) απέναντι από τα καφέ επί του πεζοδρόμου της οδού Μ. Μπότσαρη, στη γωνία που σχηματίζει με την 28ης Οκτωβρίου, απέναντι  από την είσοδο της Στοάς Ορφέα και την Αστυνομική Διεύθυνση, ακριβώς παραπλεύρως του Ταχυδρομείου. Ουσιαστικά, κινούμενος κανείς από την 28ης Οκτωβρίου προς τον πεζόδρομο της Παπαδοπούλου, είναι πλέον πρακτικώς αδύνατο να προσπελάσει από τη μεριά του Ταχυδρομείου αλλά θα πρέπει να δρασκελίσει πάνω από τραπεζοκαθίσματα, ξέχειλους κάδους σκουπιδιών και ανακύκλωσης και να πραγματοποιήσει μια παράκαμψη για να βρεθεί επιτέλους στην πορεία καθόδου του πεζοδρόμου προς τη Δημοτική Βιβλιοθήκη. 

Πιθανόν αυτά τα καφέ έλαβαν πρόσφατα σχετική άδεια για να τοποθετήσουν όλα αυτά τα τραπεζοκαθίσματα, καθώς δεν θυμάμαι να υπήρχαν εκεί τα προηγούμενα χρόνια, πόσο μάλλον σε αυτή την πυκνότητα. Αναρωτιέται κανείς πώς προέκυψε αυτή η ολοκληρωτική και άναρχη κατοχή του συγκεκριμένου σημείου. Σχετίζεται, άραγε, με πρωτοβουλίες της Δημοτικής Αρχής σχετικά με την ενοικίαση του δημόσιου χώρου με σκοπό την παραγωγή κέρδους από τα αντίστοιχα τέλη;  Πώς μπορεί να είναι νόμιμη αυτή η άναρχη και εκτός κλίμακας κατάσταση που αλλοιώνει τον όποιο πολεοδομικό σχεδιασμό αυτής της κλίμακας και εμποδίζει την προσπέλαση των πεζών; Επίσης, πώς επιστρέφεται σε εμάς, τους δημότες της πόλης, το κέρδος που αποκομίζει ο Δήμος από τέτοιου είδους πρωτοβουλίες;

Δηλαδή, ποιο είναι το αντιστάθμισμα προσφοράς για την στέρηση δημόσιου χώρου από τους κατοίκους της πόλης, εφόσον οι πεζόδρομοι είναι σε όλο και χειρότερη κατάσταση, χωρίς καμία συντήρηση, όποια ίχνη πρασίνου κατακρεουργούνται με κάθε ευκαιρία και φυσικά η πόλη είναι τόσο βρώμικη; Και τέλος, πώς μπορεί να συνδέεται κάτι τέτοιο με την επαγγελματική ιδιότητα κάποιων δημοτικών συμβούλων ή και αντιδημάρχων, αν συνδέεται;».