Ξαναγέμισαν τα ορεινά ερημοχώρια, και ακυρώθηκαν τα πληθωρικά προγράμματα ανάπτυξης που διαλαλήθηκαν πριν λίγες εβδομάδες πανηγυρικά και με πάνσοφη καθηγητική υποστήριξη! Εξαφανίστηκαν οι διαδηλώσεις φτώχειας, τα ανατρεπτικά πανώ, τα απειλητικά στειλιάρια, οι μουτσούνες και τα καπνογόνα!

Αιφνιδίως, με μια συνωμοτική ντιρεκτίβα γέμισαν από φευγάτους πανηγυριστές συγκοινωνιακοί κόμβοι διοδίων, λιμάνια, σταθμοί ΚΤΕΛ, και αεροδρόμια από προσκυνητές των Ιερών προσκυνημάτων, των ιστορικών τόπων και αναγεννήθηκαν μνήμες σφαγών, διωγμών, προσφυγιάς γενοκτονιών με έτοιμα τα τραπεζώματα, οι λαϊκές ορχήστρες, «σαν τον παλιό καλό καιρό»!

Ερημοχώρια γέμισαν, με την Τ.Ν. με αναδρομή σε μια εποχή ευδαιμονίας. Αλλά, δεν είναι μόνο αυτά που γίνονται και φαίνονται στα πανηγύρια. Η παράδοση κάνει μια άλλη πολιτιστική «αντεπίθεση». Ιστορικές αναμνήσεις ηρωικών αγώνων του παρελθόντος αναβιώνουν, τραγικά γεγονότα σκηνοθετούνται και προβάλλονται, επίσημες παρουσίες καταθέτουν στεφάνια, και τελετές Εθνικής Μνημοσύνης ξυπνούν όλη την Ιστορία η οποία είχε ναρκωθεί από την πληθωρική προοδευτικότητα και την αναδιάρθρωση των κοινωνικών κανόνων συμβίωσης!

Ανάμεσα στα νταούλια, τα κλαρίνα, τις λύρες με το δοξάρι, και τα σαντούρια που κυριαρχούν σε αυτή την «αντεπίθεση της παράδοσης, ένα πολιτιστικό κενό καλύπτεται με άλλες μορφές καλλιτεχνικής, ιστορικής, μουσικής, εκδήλωσης και κάνουν αισθητή την παρουσία τους διάφορες νέες μορφές εκφράσεως, πολιτισμικών τάσεων και επιδόσεων. Βιβλία εκδίδονται ή επανεκδίδονται, θεατρικές παραστάσεις φθάνουν και σε μικρές κοινωνικές ομάδες, συναυλίες οργανώνονται με αξιώσεις και δωρεάν στα χωριά, φιλαρμονικές δίνουν μια σπάνια παρουσία στην περιφέρεια και αρχαίο θέατρο αγγίζει την Ελληνική ψυχή με τον Οδυσσέα πρωταγωνιστή!

Οι μετρήσεις αυτού του φαινόμενου αγγίζει και τις βασικές πατροπαράδοτες αξίες του Γένους. Επανέρχονται κάποιες Εθνικές αξίες σε παλιά επίπεδα και μαζί με μια επίκαιρη διεξαγωγή κάποιων μεγάλων αθλητικών συναντήσεων, όπου και οι αθλητές μας υψώνουν σημαίες διάκρισης, οι οποίες με την ανάρτηση της σημαίας μας και την κρούση του Εθνικού μας Ύμνου, στηρίζουν την Εθνική μας Ταυτότητα και την παγκόσμια παρουσία του Ελληνισμού.

Κάτι αλλάζει στην πατρίδα μας που δεν επιτρέπεται να το αγνοούμε. Αυτή η επιστροφή στην παράδοση, συντελεί σε μια ενίσχυση της Εθνικής μας ταυτότητας. Η αντεπίθεση της παράδοσης, χωρίς υποβολείς, μόνο με το ξαναγέννημα του Πανηγυριού φέρνει καινούργια μέλη, καινούργιες γενιές νέων στον κύκλο του χορού του πανηγυριού, για να αποδειχθεί ότι τα πανηγύρια δεν πεθαίνουν, είναι τα μόνα που μας ενώνουν. Και η πορεία και αθρόα συμμετοχή νέων στα Πανηγύρια σημαίνει ότι οι δεσμοί με την παράδοση είναι και μένουν ισχυροί και αναλλοίωτοι. Νέοι συμμετέχουν και συντηρούν μια αρχαία παράδοση του Γένους.

Οι καναπέδες στην τηλεόραση βρίσκουν παλιές και νέες γενιές να απολαμβάνουν απολαυστικά τον παλιό κινηματογράφο και τους αξέχαστους πρωταγωνιστές να επανέρχονται στην επικαιρότητα σαν μια άλλη αντεπίθεση μιας αλησμόνητης νοσταλγίας.

Αυτή την έννοια της «αντεπίθεσης της παράδοσης» την βρίσκουμε παρούσα και στο «πιάτο του τουρισμού» μας, αντιγράφοντας συνταγές από τα τραπεζώματα των παλιών «Πανηγυριών» που επέστρεψαν με αυτή την «αντεπίθεση της παράδοσης που γευόμαστε αυτό το καλοκαίρι.

«Επιστροφή στην παράδοση», «επιστροφή στα ερημοχώρια», ένα σύνθημα που αναγεννήθηκε σαν «αντίσταση» από μια δημο-σκοπούμενη επίμονα «φτώχεια» και «ακρίβεια», με καταφυγή στην αναζήτηση «ξαπλώστρας» και «ανεμελιάς»!

Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται…