Δυστυχώς, η όλη τουριστική επιχείρηση που στήνεται στανικώς και χωρίς «δημοκρατικό διάλογο» γύρω από το «ιτς καλέ», τον τάφο του δυνάστη «Αλή πασά», αναπαράγεται σε κάρτ ποστάλ και αναμνηστικές σελφις μπροστά και δίπλα στο τάφο, δεν αποτελούν μνημειακό σουβενίρ! Και μόνο τέτοιες ενέργειες καταργούν το τραγούδι «τα πήραμε τα Γιάννενα μάτια πολλά το λένε όπου γελούν και κλαίνε»! Τα Γιάννενα του Αλή είναι ακόμη ΕΔΩ!

Κι άλλα πολλά επιχειρήματα αρνήσεως της σπουδαιότητας των αναστυλωθέντων μουσουλμανικών μνημείων και όλων αυτών που συνεχίζουν να καταναλώνουν πολλά κονδύλια.

Αλλά κάποιος ουσιαστικότερος αντίλογος, είναι διάχυτος στην όλη τουριστική πρεμούρα αξιοποίησης του ίτς Καλέ που έγινε τοπόσημο πάσης πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης με το ανέλεγκτο καλλιτεχνικό γούστο οποιουδήποτε αυτόκλητου «δημιουργού»! Το Κάστρο, η Ακρόπολη των Ιωαννίνων, Το παλιό ρολόι στη Κεντρική είσοδο του όλου Καστρικού Μεγαλείου, έχει την ανάμνησή του, με ελάχιστη μνημοσύνη (θάψιμο!), ενός Μουσουλμανικού κακουργήματος με την τελευτή του Αγίου Γεωργίου του Φουστανελλά. του προστάτη της πόλης. Δεν είναι συμβατή η αγνόηση του ιστορικού αυτού ανομήματος με οποιαδήποτε δικαιώματα ελευθερίας έκφρασης. Πιο δύσκολα είναι τα πράγματα με την άλλη εγκληματική Μουσουλμανική βαρβαρότητα με την τύχη του ιερωμένου Φιλόσοφου Διονυσίου που θανατώθηκε απάνθρωπα με την κήρυξη μιας πρόωρης επανάστασης. Δύο Εθνικοί και Θρησκευτικοί ήρωες του Γένους φυλάνε τις πύλες του Κάστρου του Ιουστινιανού.

Δεν κλείνει αυτή η περιπλάνηση πάνω από αναστηλωμένα μνημεία της «Μουσουλμανικής Μεγαλόπολης», των τριών πολιτισμικών «ταυτοτήτων», που ενισχύονται πλουσιοπάροχα από το Υπουργείο Πολιτισμού, το οποίο αγνοεί την παράδοση του Γιαννιώτικου διαφωτισμού και του μεγαλείου και τη γενναιοδωρία των μεγάλων ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ, που ακόμα δεν διέθεσε ένα κονδύλι για το μνημείο τους σε κάποια περίοπτη θέση της πόλης, για να γίνει εκεί μια μεγάλη Ελληνοχριστιανική Τελετουργία.

* * *

Μια σημαντική πολιτιστική και πολιτισμική είδηση των ημερών, ήταν η συνάντηση των Διοικήσεων των Πανεπιστημίων Ιωαννίνων και Αργυροκάστρου. Ήταν μια επιτυχημένη ενέργεια της Πρυτάνεως κ. Άννας Μπατιστάτου. Τα δύο Ιδρύματα συνδέονται ήδη με Μνημόνιο Συνεργασίας και οι προοπτικές είναι θετικές και τα περιθώρια για την ανάπτυξη κοινών εκπαιδευτικών και ερευνητικών προγραμμάτων. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι άργησαν να το επιχειρήσουν τα δύο Ιδρύματα. Πέρασαν τριάντα πέντε χρόνια που άνοιξαν τα σύνορα, μετά την πτώση του καθεστώτος του Χότζα και πολλοί διάβηκαν τα σύνορα με την ταυτότητα ή λαθραία! Η Κακαβιά, για μας εδώ κοντά, έγινε μια μεγάλη πόρτα επικοινωνίας των δύο λαών. Πολλοί βρήκαν μια βοήθεια που προσφέρθηκε από τον Ελληνικό λαό, δούλεψαν και πρόκοψαν εδώ, μιλάνε τα καλύτερα Ελληνικά, σπούδασαν τα παιδιά τους σε σχολεία και Πανεπιστήμια Ελληνικά. Η Αλβανία είναι υποψήφια για ένταξη στην Ευρώπη και μια διαρκής ψηφιακή επικοινωνία και συγκοινωνιακή ευκολία καταγράφει για το περασμένο έτος είσοδο στην Ελλάδα από Κακαβιά 240.000 τουριστών! Τα νοσηλευτικά μας ιδρύματα προσφέρουν υπηρεσίες, και η αναμενόμενη επέκταση της ΙΟΝΙΑΣ μέχρι την Κακαβιά ενοποιεί πολλές κοινωφελείς υπηρεσίες συνάντησης. Η συμφωνία που υπογράφτηκε πιστώνεται στην Πρύτανη κ. Άννα Μπατιστάτου και σε ένα από τα τοπικά συνέδρια που είχαν τελευταία για τα παραμεθόρια και ορεινά χωριά του Πωγωνίου με ομιλίες Πανεπιστημιακών καθηγητών, έδωσαν την ευκαιρία στην κ. Μπατιστάτου για μια προσέγγιση της ακριτικής Πωγωνιανής, με μια μεγάλη προνοιακή παράδοση με τα ιδρύματα Πρόνοιας και ενός Ακριτικού Γυμνασίου στα 97 χρόνια της λειτουργίας του. Ένα Γυμνάσιο που εξυπηρέτησε παιδιά από 250 οικισμούς της Ηπείρου και 60 τόπους από την μειονότητα. Η σύσκεψη για τα θέματα του Συνεδρίου έγινε σε χώρους του μεγαλοπρεπούς και εντυπωσιακού κτιριακού συγκροτήματος της Μαθητικής Εστίας του Γυμνασίου Πωγωνιανή που έγινε το 1970 από το «Ίδρυμα Βασιλεύς Παύλος για την εξυπηρέτηση 400 τετρακοσίων (μαθητών και μαθητριών) του Γυμνασίου. Η σύνδεση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με εκείνο του Αργυροκάστρου θα δώσει την ευκαιρία να αξιοποιήσει αυτό το κτίριο με κοινά προγράμματα μέσα και στην Ευρωπαϊκή Ένωση που προβλέπεται να ενταχθεί και η Αλβανία. Το κτίριο αυτό μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμο για μια μορφωτική και πολιτισμική Βαλκανική συνεργασία και έχει η κ. Πρύτανης, στον αρκετό χρόνο της νέας θητείας της, να παρουσιάσει μια πρωτοποριακή εκπαιδευτική και πολιτιστική βαλκανική πρωτοπορία.

Αυτά με τις ευχές να αποτελέσει ένα ξεκίνημα στον διασυνοριακό χώρο και να συμπέσει με την επέκταση της ΙΟΝΙΑΣ οδού στα όρια του ακριτικού Ηπειρωτικού Ελληνισμού.

Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται…