Μερικά μάλιστα εμφανίστηκαν ως επείγοντα που ξεθύμαναν γρήγορα σαν το κύμα στο βράχο. Εγκρίνονται κάποια στιγμή σαν επείγοντα και ξεχνιούνται «κρεμασμένα» στα μανταλάκια της εκκρεμότητας, για χρόνο και χρόνια. Μια επιλογή τέτοιων περιπτώσεων αποτελούν δείγματα κάποιου ελλείμματος ή ανεπάρκειας των αρμόδιων υπηρεσιών ή υπεύθυνων διαχειριστών. Κάτι σαν επιδημική ίωση που θεραπεύεται πότε γρήγορα και άλλοτε σε ορισμένες περιπτώσεις ξεχνιούνται αμέσως μετά την αναγγελία ή την τελετή θεμελίωσης. Μια μικρή αναδρομή στην ιστορία μας που φτάνει μέχρι την εγκατάλειψη ή την εκκρεμότητα για άγνωστο χρόνο. Από τις τελευταίες περιπτώσεις μια μικρή επιλογή των περιπλανήσεων από αυτή τη δημοσιότητα μπαίνει στην ιστορική σύγχρονη επικαιρότητα.

Αρχίζοντας από την περίπτωση, που απασχόλησε και αυτή τη σελίδα, το μνημείο των Ηπειρωτών Ευεργετών, που εκκρεμεί για περισσότερα από 30 χρόνια, με τελευταία φάση την παραίτηση μελών της ερανικής επιτροπής, αποκαλύφτηκε η αδυναμία να θεμελιωθεί το μνημείο για άγνωστο ακόμη χρόνο. Ένα μνημείο χρέους σε εκείνους που έστησαν όρθιο το Ελληνικό Κράτος. Δεν χρειάζεται περισσότερη αναφορά στην περίπτωση αυτή. Μια έκδοση από τις πολλές «Βιβλιοθήκες» της Πόλης και του Πανεπιστημίου και των πολλών μεγάλων Πολιτιστικών Ιδρυμάτων, για μια μεγάλη Μνημονιακή έκδοση, θα συμπλήρωνε το μεγάλο Χρέος, τουλάχιστον της Ηπείρου, προς τους Μεγάλους Ηπειρώτες Ευεργέτες. Μια σύντομη αναφορά στον Μεγάλο Ηπειρώτη Ευεργέτη Χρηστάκη Ζωγράφο, του οποίου μεγάλη Ευεργεσία διαχειρίζεται ο Δήμος Ιωαννίνων έπρεπε να λαμπρύνει μια τέτοια έκδοση.

Μια άλλη περίπτωση τέτοιου θέματος της πόλης των Ιωαννίνων, με μεγάλη προστιθέμενη πολιτιστική αξία της πόλης που εκκρεμεί και πολύ σπουδάζεται και μεγαλοποιείται, είναι η τύχη του στρατοπέδου Βελισσαρίου. Από μια αξιόλογη προσφορά ή διάθεση στην πόλη κάποιου τμήματος του Στρατοπέδου, φτάσαμε σε μια σειρά ατελείωτων διαπραγματεύσεων, ατελέσφορων, που ακόμη δεν έχουν μετρηθεί σε αριθμό και χρόνο. Το στρατόπεδο Βελισσάριου αποτελεί ένα μεγάλο Ιστορικό τοπόσημο της πόλης των Ιωαννίνων και της Ιστορίας της Ηπείρου. Το παλιό του όνομα ΑΚΡΑΙΟΣ, εγγράφεται σε πολλές σελίδες της Ιστορίας, αλλά και της πολιτικής ζωής της Πόλης. Από εκεί ξεκίνησαν οι στρατιές των ευζώνων για τους απελευθερωτικούς αγώνες και άλλες επιχειρήσεις που γεμίζουν πολλές σελίδες, φωτογραφικά λευκώματα και εορταστικοί σχηματισμοί ευζώνων και οχημάτων που παρέλασαν και τίμησαν την Πόλη και τιμήθηκαν από τους Γιαννιώτες. Για τα πολιτιστικά Γιάννενα, εκεί στον Ακραίο ανεγέρθηκαν, επί Τουρκοκρατίας δύο Αναπτυξιακές μεγάλες μονάδες τον 19° αιώνα. Το κτήριο του Πολυτεχνείου και το κτίριο του Αγγειοπλαστείου. Κάποια από τα διασωζόμενα κτίρια διασώζουν κάτι από αυτή τη μνήμη της. Αυτά τα ιδρύματα έγιναν με προσφορές των κάτοικων της πόλης. Και αποτελούν για την πόλη μνημεία πολιτισμού, το Πολυτεχνείο, και το Αγγειοπλαστείο της βιοτεχνικής ανάπτυξης της πόλης.

Ποιοι θέλουν να εξαφανιστούν αυτές οι μνήμες της πόλης, και οι αγώνες των Γιαννιωτών, όταν συντηρούνται έτσι Μουσουλμανικά μνημεία μεγάλου κόστους; Ο Ακραίος αποτελεί ένα μεγάλο τοπόσημο των Ιωαννίνων και της Ηπείρου. Η εκκρεμότητα στην διαπραγμάτευση για την τύχη του ξεπερνάει πολλά χρόνια και εντάσσεται στις εκκρεμότητες της πόλης που καθυστερούν και ακυρώνουν τους μετασχηματισμούς της πόλης για μια πορεία θετική και διάσωση των πολιτιστικών «προικιών» της που παραμορφώνουν την ιστορική παράδοση. Και οι συζητήσεις συνεχίζονται, με συνέδρια και συσκέψεις, πορίσματα και διαβούλια, που τελικά φτάνουν στην ερημοποίηση και τη δημογραφική απαξίωση και φτάνουν στα «εκτός και επί τα αυτά» χωρίς κάποια πρόοδο, ταχεία ένταξη στα μεγάλα ευρωπαϊκά προγράμματα που θέλουν πράσινες και άλλες νέες πόλεις. Η εξέλιξη ακολουθεί μια χρονοβόρα πορεία «εκτός και επί τα αυτά» και τα βιολιά στον τόπο που λέει η παράδοση.

Η μεγαλύτερη επιβεβαίωση αυτών μη παραγωγικών εξελίξεων των επικαιροτήτων της πόλης, εντοπίζεται στα προβλήματα της Λίμνης, με μια πολύχρονη πορεία να εκκρεμούν άλυτα ακόμη και στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, για να καταγράφεται τώρα με τις βυθοσκοπικές έρευνες της λίμνης και συλλογή των σκουπιδιών της πόλης και δημόσιας έκθεσης! Μιας διαδικασίας η οποία στην δεύτερη φάση καταναλώνει επιδότηση 740.000 ευρώ! Παράλληλα μια νέα απόφαση για «οριοθέτηση της λίμνης» ανοίγει ένα μεγάλο κεφάλαιο δαπανών αόριστου κόστους και απέραντου χρόνου πορείας «εκτός και επί τα αυτά», για τη λίμνη, τα σκουπίδια και την πόλη που ανασαίνει αιθαλομίχλη.

Η επικαιρότητα συνεχίζει να συντηρεί πολλά προβλήματα της πόλης ανοιχτά, με άγνωστο πότε θα λυθούν και έργα σε εξέλιξη άγνωστης ολοκλήρωσης. Κοντολογίς, η ατέλειωτη Κεντρική Πλατεία, το κυκλοφοριακό, η ύδρευση και το θέμα του νερού, η Λαψίστα και τα προβλήματα ρύπανσης, η αιθαλομίχλη, η Εγνατία, η δημογραφική εξέλιξη, η ερημοποίηση της επαρχίας, το περιβάλλον γενικά και αυτός ο τουρισμός που συνεχώς μετράει προβλήματα.

Η ανεξάρτητη αρχή της καταγραφής του ψυχόμετρου γεννήσεις-θάνατοι δεν αντιμετωπίζεται με τα πανηγύρια και τους αγώνες δρόμου.

Ο χειμώνας άρχισε, οι μετρήσεις τρέχουν και η επικαιρότητα είναι επί σκοπόν για τη συνέχιση αυτής της καταγραφής που όσο και δυσάρεστη και αν είναι, θα καταγράφει ιστορικά στον τοπικό Τύπο.

Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται…