Μια ιστορική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τον «Πρωϊνό Λόγο»
ΥΠΑΡΧΕΙ πρόβλημα και δεν χρειάζεται να εθελοτυφλούν ορισμένοι, ούτε να ωραιοποιούν μια κατάσταση που βλάπτει το δημόσιο συμφέρον και την δημοκρατία. Προπαντός δε η κυβέρνηση και οι κατά τόπους εξουσίες πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι όσα περιοριστικά της ελευθερίας έκφρασης μέτρα και να λάβουν, δεν θα επιτύχουν να βάλουν φίμωτρο στον Τύπο εν γένει, στους δημοσιογράφους. Πρόθυμοι υπηρέτες τους, φερέφωνα και «παπαγαλάκια» θα βρίσκουν, αλλά οι πολίτες πια απαιτούν να τα μαθαίνουν όλα. Για αυτό μόνο ένας τρόπος υπάρχει: η απόλυτη ελευθερία έκφρασης στα πλαίσια των νόμων κι όταν επιβάλλεται η υπέρβαση των ορίων. Έτσι ακριβώς με καμιά υποχώρηση- παραχώρηση σε όσους νομίζουν ότι θα μας φιμώσουν και θα μας αποτρέψουν- μαζί και τον «Π.Λ»- να λέμε την αλήθεια.
ΣΤΟ άρθρο του περασμένου Σαββάτου γράφαμε για τις τακτικές εκφοβισμού των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων. Την καταχρηστική άσκηση των εξωδίκων μέσων και των αγωγών, που διεθνώς ονομάζονται SLAPP. Μια τακτική που ανθεί στην χώρα μας και ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια στα Γιάννινα, στην αποκρουστικότερη μορφή της. Στόχος η τρομοκράτηση και η φίμωση υπό την απειλή εξοντωτικών ποινών-αποζημιώσεων, με τον υπογράφοντα, τον «Πρωϊνό Λόγο» και άλλους συνεργάτες του (π.χ. Γιώργος Γιαννάκης), να βρίσκονται στο στόχαστρο των… «τρομοκρατών». Όχι επειδή υπερέβησαν τα όρια που θέτει ο νόμος, αλλά διότι οι αποκαλύψεις και η κριτική τους ενοχλούν.
ΣΕ άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτές οι αγωγές απορρίπτονται αμέσως από τα δικαστήρια, ακόμη και αν ενείχαν στοιχεία υπερβολής όσα γράφτηκαν από Μέσο Ενημέρωσης. Κι αυτό διότι χάρη σε αυτή την «υπερβολή» προστατεύτηκε το δημόσιο συμφέρον, αποκαλύφθηκαν εγκλήματα με την κυριολεκτική και μεταφορική έννοια του όρου, στηλιτεύθηκε η αυθαιρεσία της εξουσίας και της Δικαιοσύνης ακόμη. Ο Τύπος δηλαδή λειτουργεί ως δημόσιος ελεγκτής της εξουσίας και υπερασπιστής του δικαίου των πολιτών. Αυτό δέχονται τα δικαστήρια στην Ευρώπη και το λέμε γιατί η Ελλάδα μάλλον δεν κατάλαβε ότι εντάσσεται στις χώρες της και όχι σε υποσαχάριες «δημοκρατίες»! Πολύ δε περισσότερο δεν το γνωρίζουν στην Ήπειρο, στα Γιάννινα, όπου η διαπλοκή εξευτελίζει κάθε έννοια νομιμότητας και τα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση-πληροφόρηση.
ΞΕΡΟΥΜΕ τι λέμε. Τα εδώ δικαστήρια, με ελάχιστες εξαιρέσεις, εκδικάζουν τέτοιες αγωγές σαν κι αυτές που περιγράφουμε και καταδικάζουν, συχνά δε με επικύρωση των αποφάσεών τους από ανώτερα δικαστήρια μέχρι και τον Άρειο Πάγο! Υπενθυμίζουμε μια τέτοια περίπτωση (από τις πολλές) που απασχόλησε την τοπική Δικαιοσύνη και επικαιρότητα: Πριν από χρόνια ο «Πρωϊνός Λόγος» δημοσίευσε απόψεις του τότε προϊσταμένου της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων Σπύρου Πανταζή, ο οποίος επέκρινε με σφοδρότητα τον πρώην δήμαρχο Φίλιππα Φίλιο, που διαφωνούσε με τις αλλαγές στο κτήριο της «Όασης» και που επιτέθηκε κατά του Σπύρου Πανταζή που τις ενέκρινε.
ΔΙΚΑΙΩΣ η εφημερίδα υπεραμύνθηκε του δικαιώματος της ελευθερίας έκφρασης, αλλά τα δικαστήρια μέχρι και ο Άρειος Πάγος την καταδίκασαν, μαζί και τον Σπύρο Πανταζή, να καταβάλλουν αποζημίωση από 15.000 ευρώ έκαστος στον ενάγοντα. Προσέφυγαν όμως με πρωτοβουλία του ιστορικού εκδότη του «Πρωϊνού Λόγου» Βασίλη Κουτσολιόντου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, επικαλούμενοι την παραβίαση των δικαιωμάτων τους και προπαντός της εφημερίδας. Η απόφαση καταπέλτης για την Ελληνική Δικαιοσύνη και την χώρα μας, η οποία για πολλοστή φορά βρέθηκε εκτεθειμένη!
ΔΕΙΤΕ το αποτέλεσμα: «Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε ότι διαπιστώθηκε παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης (Άρθρο 10) και συνιστά δίκαιη ικανοποίηση για οποιαδήποτε ηθική βλάβη υπέστησαν οι ενάγοντες. Επιπλέον, χορηγούν χρηματική αποζημίωση στους κ.κ. Κουτσολιόντο και Πανταζή € 10.269,50 και € 10.200 αντίστοιχα»! Αυτά τα χρήματα δεν καλούνταν να τα καταβάλλει ο Φίλιππας Φίλιος, αλλά το Ελληνικό Δημόσιο, το κράτος μας που δεν σεβάστηκε τα δικαιώματα του Τύπου και εκείνα των πολιτών στην ελεύθερη πληροφόρηση! Προφανώς και ήταν σκληρή η κριτική κατά του πρώην δημάρχου, ίσως να άγγιζε ή να ξεπερνούσε τα όρια, αλλά ήταν το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση που υπερτερούσε. Αυτά ας τα λάβουν υπόψη τους όλοι, κυβέρνηση και Δικαιοσύνη, τοπικοί ηγετίσκοι και οι παρατρεχάμενοί τους.