ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ προκύπτει το πρόβλημα με τις ρυπογόνες βιομηχανίες στο λεκανοπέδιο και δη στην περιοχή της Πεδινής. Τώρα το ανακάλυψαν; Ποιος τους έδωσε τις άδειες εγκατάστασης και λειτουργίας; Ποιοι επέτρεψαν να υπάρχουν δίπλα στα σπίτια; Ποιοι είναι και έχουν το θράσος να διαμαρτύρονται δήθεν αγανακτισμένοι, ενώ θα έπρεπε να ντρέπονται και να ζητήσουν συγγνώμη;

ΝΑ μην καίνε ξύλα οι πολίτες, λένε αυτά τα… φοβερά μυαλά, αν και κάποιων τα κρανία τους κενά εγκεφάλων μάς μοιάζουν, αλλά αυτά μας διοικούν με φοβερές επιδόσεις όμως στην κακοδιοίκηση και στις ίντριγκες. Να μην καίνε καυσόξυλα λοιπόν, αλλά δεν λένε τι πρέπει να κάνουν; Να ξεπαγιάσουν κρίνοντες εξ ιδίων που έβαλαν την λογική και το αίσθημα ευθύνης στην «κατάψυξη»; Πώς θα βγάλουν χειμώνα προπαντός οι ασθενείς, οι ηλικιωμένοι και τα μωρά; Τι προτείνουν, να τους ρίξουμε σε κάποιον σύγχρονο Καιάδα και να λυθεί το πρόβλημα; 

ΤΩΡΑ τον Οκτώβριο λοιπόν θυμήθηκαν το θέμα, όπως κάθε Σεπτέμβριο λίγο πριν αρχίσουν τα μαθήματα στα σχολεία, ανασκουμπώνονται τάχα για να τα συντηρήσουν ή να επισκευάσουν τα κτήρια - που και πάλι στο μαύρο τους το χάλι βρίσκονται πολλά εξ αυτών. Δεν πάνε να πνιγούν καλύτερα που τολμούν να κάνουν κηρύγματα στους πολίτες που δεινοπαθούν, εκείνοι που ανήκουν στους έχοντες και κατέχοντες, κατά τον μακαρίτη Κώστα Σημίτη; Αυτό θα ήταν πολλαπλώς χρήσιμο, πρώτον γιατί θα μας είχαν απαλλάξει από το άγχος των  βλακωδών δηλώσεών τους και δεύτερον θα μειώνονταν... οι ρύποι στο λεκανοπέδιο που δημιουργούν τα όσα εκστομίζουν!

ΝΑΙ, οι αερολογίες τους προκαλούν περισσότερα και μεγαλύτερα προβλήματα, με σοβαρότερες επιπτώσεις από εκείνες της γνωστής αιθαλομίχλης. Το «νέφος» της ανευθυνότητας και του εμπαιγμού σκοτώνει προσδοκίες, εκτιμήσεις, σκορπίζει την αβεβαιότητα και τον φόβο. Αν αυτό επιδιώκουν τους διαβεβαιώνουμε ότι το επιτυγχάνουν, συνηγορούντων προς αυτή την κατεύθυνση η γενική κρίση και η ανασφάλεια, λόγω των συνθηκών που βιώνουμε όλοι. Τι δεν καταλαβαίνουν λοιπόν όσοι αναγνωρισμένης ανικανότητας, αλλά ικανοί ψηφοσυλλέκτες και άρπαγες της εμπιστοσύνης των πολιτών; 

* * * 

ΤΙ ζητούν οι πολίτες; Αν όχι λύσεις εδώ και τώρα, τουλάχιστον σοβαρότητα και συναίσθηση των ευθυνών που απορρέουν από τα αξιώματα (παχυλά αμειβόμενα) που κατέχουν. Απλό είναι, θα μας πείτε! Αμ δε! Αποδεικνύεται τόσο δύσκολο και τόσο μακρινό αυτό το «απλό» για κάθε κοινό νου. Οπότε πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι μερίδιο ευθύνης έχουμε όλοι για τις επιλογές μας, ότι με αυτούς που έχουμε θα πορευόμαστε προς το παρόν και πως καθένας μας πρέπει να αναλογιστεί στα σοβαρά εκείνο το απεχθές «ο σώζων εαυτόν  σωθήτω»! Δυστυχώς…