Το μπάζωμα…

Ο αντιδήμαρχος καθημερινότητας είδε με αποτροπιασμό καρφιτσωμένο ενοικιαστήριο σε καλλωπιστικό δένδρο και εξέφρασε τον αποτροπιασμό του για το αγγελτήριο αυτό, αλλά προφανώς, ο αντιδήμαρχος δεν έχει αντιληφθεί ως τώρα την κοπή του υπεραιωνοβίου πλατάνου στη συμβολή των οδών Αλεξάνδρου Πάλλη και Γεωργίου Β’ (όπως λεγόταν κατά την κοπή του πλατάνου) και το μπάζωμα του φρέατος, το οποίο επί αιώνες εξυπηρετούσε τους γείτονες σε άντληση νερού όπως και άλλα φρέατα (πηγάδια). Αντί αυτά να τα φροντίσουν οι περί τον Δήμο περιφερόμενοι, τα μπάζωσαν. Άφεριμ…

Ένα… θαύμα!

Μετά τους καταστρεπτικούς σεισμούς στη Βενεζουέλα, αφουγκραζόμαστε και από ρεπόρτερς και παρουσιαστές και παρουσιάστριες, ότι η ανεύρεση μετά την τρίτη ημέρα επιζώντων θα οφείλεται μόνο σε θαύμα! Και αναρωτώμαι και βασανίζομαι και λέγω: Αν η ποταπότης μου αναφερόμουν σε θαύμα, αυτό θα το χαρακτήριζαν οπισθοδρομικό, συντήρηση, γιατί όχι και φασιστική νοοτροπία. 

Γιατί, η όποια ασυμφωνία με τον συζητητή να θεωρείται φασισμός και να μην θεωρείται και η αντίδραση του συνομιλητού φασισμός; Ποιος θα κάνει τα θαύματα; Όποιος τολμήσει να τονίσει ο Ύψιστος, θα θεωρηθεί ψεκασμένος, φασίστας, οπισθοδρομικός. Και, όμως, πολλοί δέχονται, ότι το θαύμα θα γίνει ή από τον Ύψιστο, όπως δέχθηκε Βενεζουελάνος, που σώθηκε από την προσευχή του στο Θεό. Παρόμοια δήλωση δεν αφουγκρασθήκαμε από ομογενή ορθόδοξο, αλλά από τον καθολικό Βενεζουέλο. Και, όμως, το θέλουν το θαύμα, πιστοί και άπιστοι.