Πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι από τα γεγονότα με το σκάνδαλο στο μπάσκετ που οδήγησαν σε προφυλάκιση και κατ’ οίκον περιορισμό εμπλεκόμενα άτομα, ξέσπασε η νέα «παράγκα» στην Πιερία με τη ΜΚΟ «Παιδική Χαρά - Child's Happiness», η οποία άπλωνε τα πλοκάμια της με το στήσιμο αγώνων μέσω διαιτητών στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και όχι μόνο! Τα γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά από την καθημερινή ειδησεογραφία. Ένας 37χρονος από την Κατερίνη, ο οποίος είχε αγωνιστεί στο παρελθόν και σε τοπικές ομάδες της περιοχής, έστησε ένα σωματείο φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Σύμφωνα με τη δικογραφία που σχηματίστηκε, φέρεται να εξαπάτησε δεκάδες ανθρώπους –ανάμεσα σε αυτούς επώνυμους επιχειρηματίες και αθλητές– που κατέθεταν χρήματα για να καλυφθούν ανάγκες παιδιών που έπασχαν από σοβαρές ασθένειες. Αντί όμως τα χρήματα να πηγαίνουν αποκλειστικά για αυτόν τον ιερό σκοπό, στους πραγματικούς αποδέκτες κατέληγε μόλις ένα μέρος τους, ενώ τα υπόλοιπα ξοδεύονταν στη μεγάλη ζωή που έκανε ο 37χρονος, αλλά και σε υπέρογκα ποσά σε στοιχηματικούς λογαριασμούς.

Εξοργιστικοί είναι και οι διάλογοι των μελών του κυκλώματος που είδαν το φως της δημοσιότητας σχετικά με τη χειραγώγηση ερασιτεχνικών αγώνων της ΕΠΣ Πιερίας. Σε μια από τις σοκαριστικές συνομιλίες, ακούγεται ότι ο διαιτητής δεν θα έληγε ποτέ το παιχνίδι και θα το πήγαινε μέχρι το… 120ο λεπτό, μέχρι να έρθει το αποτέλεσμα που είχε «παραγγελθεί»! Ο απλός φίλαθλος κόσμος εύλογα διερωτάται: Αν γίνονται τέτοια πράγματα σε ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, τότε τι άραγε συμβαίνει σε παραπάνω κατηγορίες όπου υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα οικονομικά συμφέροντα; Τώρα που η Αστυνομία και η Δικαιοσύνη ανέλαβαν την υπόθεση για το ξήλωμα του κυκλώματος, όλοι πέφτουν από τα σύννεφα. Η Πιερία είναι μια κλειστή κοινωνία, όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Τόσον καιρό δεν άκουσε κανείς τίποτα; Η τοπική Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων και η ΕΠΟ δεν είχαν αντιληφθεί το παραμικρό;

Χρειάζεται «FBI» και στο ποδόσφαιρο!

Κατά την εκτίμησή μας, οι «παράγκες» διαιωνίζονται επειδή δεν λειτουργούν σωστά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του κράτους. Το κράτος είναι πανίσχυρο, αρκεί να ενεργοποιηθεί όπως πρέπει ο μηχανισμός του. Ειδικά στον χώρο του αθλητισμού, μπορεί να κάνει θαύματα. Ανά πάσα στιγμή μπορεί, με νόμιμο τρόπο, να ανοίξει τηλέφωνα, τραπεζικούς λογαριασμούς, περιουσιολόγια και δηλώσεις «πόθεν έσχες», παρακολουθώντας τις συνδιαλέξεις ύποπτων προσώπων –είτε πρόκειται για διαιτητές και ποδοσφαιριστές είτε για παράγοντες σε καίριες θέσεις θεσμικών οργάνων. Δυστυχώς, αυτοί οι έλεγχοι δεν γίνονται την ώρα που πρέπει ώστε να προλαμβάνονται τέτοιου είδους νοσηρά φαινόμενα, παρά μόνο κατόπιν εορτής και αφού έχει ήδη γίνει το κακό.

Ενθυμούμαστε ότι στη δεκαετία του ’90, τότε που είχε μπει και ο ΠΑΣ Γιάννινα στο στόχαστρο ενός κυκλώματος που δρούσε στο σκοτάδι ελέγχοντας τη διαιτησία, όταν διαμαρτύρονταν τα σωματεία και οι παράγοντες, η απάντηση από τις υπερκείμενες αθλητικές αρχές ήταν στερεότυπη: «φέρτε αποδείξεις γι’ αυτά που λέτε». Μάλιστα, αντί για έρευνα, τους παρέπεμπαν στις πειθαρχικές επιτροπές για «δυσφήμιση του αθλήματος». Αν δε, κάποιο δημοσίευμα τους «ακουμπούσε», ακολουθούσαν μηνύσεις με προφανή στόχο τον εκφοβισμό. Με τέτοιες λογικές και τακτικές, πώς να μην νιώθουν οι σκοτεινοί άνθρωποι του ποδοσφαίρου ότι είναι άτρωτοι;

Ίσως, λοιπόν, χρειάζεται ένα «FBI» και στον χώρο του αθλητισμού, κυρίως των ομαδικών αθλημάτων. Όταν καταγράφονται έντονες διαμαρτυρίες σωματείων κατά συγκεκριμένων προσώπων ή όταν διαπιστώνονται διαιτησίες που προκαλούν το κοινό αίσθημα, μια τέτοια υπηρεσία θα πρέπει να επεμβαίνει αυτεπάγγελτα. Οφείλει να διενεργεί τους απαραίτητους ελέγχους σε βάθος και όχι να μετακυλίει την ευθύνη στους πολίτες ζητώντας τους να βρουν τις αποδείξεις, όπως γινόταν τις παλαιότερες δεκαετίες. Η μεγάλη πλειονότητα των διαιτητών είναι έντιμοι άνθρωποι. Ανθρώπινα λάθη προφανώς και θα γίνονται, καθώς και οι ρέφερι έχουν το δικαίωμα να βρεθούν σε μια κακή ημέρα όπου όλα θα πάνε στραβά σε έναν αγώνα. Δεν μιλά κανείς για αυτές τις περιπτώσεις. Λίγοι είναι οι επίορκοι που κάνουν τη ζημιά, κηλιδώνοντας ολόκληρο τον χώρο.

Με το «στοίχημα» αγρίεψαν τα πράγματα

Για να είμαστε ειλικρινείς, σκοτεινό παρασκήνιο πάντα υπήρχε στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ακόμα και στις «ρομαντικές» εποχές περασμένων δεκαετιών. Τότε δεν έστηναν παιχνίδια για το στοίχημα –το οποίο εξάλλου δεν υπήρχε– ούτε για το δελτίο ΠΡΟΠΟ. Όλη η παρασκηνιακή δραστηριότητα γινόταν από παράγοντες που επιδίωκαν τη νίκη της ομάδας τους για την επίτευξη κάποιου αγωνιστικού στόχου, και όχι για το άμεσο οικονομικό κέρδος από χειραγωγημένους αγώνες.

Στη δεκαετία του ’70, δεκάδες υποθέσεις απόπειρας δωροδοκίας απασχόλησαν την κοινή γνώμη και οδήγησαν στην αυστηρή τιμωρία γνωστών συλλόγων, ακόμα και με υποβιβασμό. Από την Α’ Εθνική είχαν υποβιβαστεί ο Ηρακλής (για την υπόθεση δωροδοκίας του Πέλλιου, ποδοσφαιριστή του ΠΑΟΚ) και η Παναχαϊκή (για απόπειρα δωροδοκίας παικτών του Άρη). Από τη Β’ Εθνική, την ίδια μοίρα είχαν η Λαμία, ο Πιερικός, η Βέροια, ο Βύζας Μεγάρων, ο Πανελευσινιακός, η Χαλκίδα και αρκετές άλλες ομάδες. Ακόμα και σε παλαιότερες εποχές, λοιπόν, το ποδόσφαιρο δεν ήταν τόσο αθώο όσο παρουσιάζεται σήμερα με μια δόση νοσταλγίας. Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι τότε δεν υπήρχαν οι δομημένες εγκληματικές οργανώσεις της εποχής μας. Με την έλευση του στοιχήματος τα πράγματα αγρίεψαν επικίνδυνα, καθώς πλέον «τζογάρονται» ιλιγγιώδη ποσά. Φυσικά, αυτό δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο αλλά παγκόσμιο.

Συμπερασματικά, για τη χώρα μας ισχύει ένας απαράβατος κανόνας: όσο δεν λειτουργούν σωστά οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Πολιτείας και των ποδοσφαιρικών αρχών, τόσο θα παραμένει ανοιχτός ο χώρος για να στήνονται νέες «παράγκες».