Η έκταση του πανηγυρισμού του καλοκαιριού που εκδηλώθηκε σαν «Αντεπίθεση της Παράδοσης», περιγράφηκε στην Περιπλάνηση της περασμένης εβδομάδας. Και ήταν εντυπωσιακή σε έκταση, συμμετοχή και εθνικά μηνύματα ιστορικής παράδοσης που συγκίνησαν όλους τους Έλληνες όπου γης!
Οι κριτικές ήταν άριστες και βέβαια απλώθηκαν σε όλη τη χώρα με αρκετές ακόμη να συνεχίζονται σε ομπρέλες και ξαπλώστρες και σημαίες να κυματίζουν.
Το μεγαλύτερο στοιχείο αυτής της «Αντεπίθεσης» που μετρήθηκε και εκτιμήθηκε θετικά, προσώρας, ήταν η διαπίστωση ότι ξαναγέμισαν τα ερημοχώρια από χαμένο ψυχόμετρο! Με ιδιαίτερο μέτρημα νεολαίας που πρωτοστάτησε στην διατήρηση μιας ατμόσφαιρας που είχε ξεχαστεί.
Καλή είναι αυτή η κίνηση των αυτοκινήτων για την κατανάλωση βενζίνης και τα σουβλάκια των πανηγυριών. Για τις αναμνηστικές σέλφις και τα βίντεο σποτ, αλλά, για πολλά χωριά η επόμενη του πανηγυριού αρχίζει να ξαναμετρά ανάποδα το ψυχόμετρο. Οι πρώτες πληροφορίες μετρούν ξανά διαφυγές και επιστροφές του μετρητή του ψυχόμετρου, στις μοναχικές νύκτες και στο κλείδωμα της εξώπορτας. Εποχικά, με την αρχή της σχολικής χρονιάς, εμφανίζεται ο εφιαλτικός δείκτης της Ανεξάρτητης Στατιστικής Αρχής με τη λίστα των σχολείων και των νηπιαγωγείων που δεν θα λειτουργήσουν κατά την νέα Σχολική χρονιά και τις πολλές επόμενες, για να ακολουθήσει και μια απαξίωση των κτιρίων. Η επίδειξη κάποιου χωριού που μετοίκησαν μερικές οικογένειες με παιδιά, ούτε για πολιτική ατάκα δεν μπορεί να σταθεί, πολύ περισσότερο για λύση του δημογραφικού οξύτατου προβλήματος που διαφημίζεται.
Ήδη, πριν κλείσει η θερινή ραστώνη της ξαπλώστρας, η τουριστική βουλιμία επιμένει να εξαντλήσει με περιορισμό της απασχόλησης ή ανορθόδοξες λύσεις προβλημάτων προσωπικού. Τα επιδόματα φαντάζουν σαν φιλοδωρήματα περιορισμένης λύσης «χαρτζιλικίου» και όχι σαν προϊόν απόδοσης παραγωγικής εργασίας.
Η θέα των ακαλλιέργητων εκτάσεων και η κάλυψη με φωτοβολταϊκά πάνελ, περιορίζει τις παραγωγικές εκτάσεις και μετατρέπει την καλλιεργήσιμη γη, σε μετοχικό κεφάλαιο εμπορικής ή βιομηχανικής μονάδας. Η εξέλιξη έρχεται και ο μετασχηματισμός και τα ελλείμματα πλησιάζουν.
Η «Αντεπίθεση της Παράδοσης», για φέτος τελείωσε και τα ερημοχώρια ξαναμετριούνται και μάλλον αυξάνουν. Και η ευφορία αυτού του καλοκαιριού, έσβησε.
Η περιπλάνηση του μέτοικου, κάνει μια μικρή δημοσκόπηση ενός άλλου απολογισμού, με μια τηλεφωνική επικοινωνία με τη Σοφία, την πρόεδρο της κοινότητας του επιμεθόριου χωριού του Πωγωνίου ΟΡΕΙΝΟ. Τη Σοφία, την μοναχική κάτοικο του χωριού, γνωστή ότι: Κάθε μέρα υψώνει την Ελληνική Σημαία και κοιμάται με ένα κυνηγετικό όπλο δίπλα της και παρέα τα σκυλιά της στο παραγώνι του τζακιού της. Χαρακτηρίστηκε «η Κυρά της Ρω του Πωγωνίου».
Οι «Περιπλανήσεις» του μέτοικου, διατηρούν μια συχνή επικοινωνία με τη Σοφία του Ορεινού, για μια ενημέρωση της επικαιρότητας στην ακριτική μεθόριο. Η τηλεφωνική επικοινωνία ήταν επικαιροποιημένη και ενδιαφέρουσα.
- «Σοφία καλημέρα!»
- «Καλημέρα σε κατάλαβα από το τηλέφωνο»
- «Τι νέα από το Ορεινό; Πανηγυρίσατε, κάνατε πανηγύρι του καλοκαιριού;»
- Όχι, μοναχή μου να το κάνω; Ερημώσαμε.
- Στο διπλανό Ξηρόβαλτο έγινε πανηγύρι;
Όχι δεν έγινε ούτε στις Ποντικάτες. Δυο-τρεις άνθρωποι έμειναν, δεν έκαναν πανηγύρι
- Από το Αργυροχώρι δίπλα σας έκαναν πανηγύρι;
- Όχι, και άλλα χωριά, από ό,τι άκουσα σε άλλα παραμεθόρια δεν έκαναν το παραδοσιακό πανηγύρι.
- Τί πανηγύρι να κάνουμε, τα χωριά ερήμωσαν σε όλο το Πωγώνι κοντά στα σύνορα. Τα βλέπουμε και ανησυχούμε.
Η ανταπόκριση της Σοφίας, αποκαλυπτική, η παράδοση και σε παράταξη «αντεπίθεσης» αφοπλίστηκε. Δεν ακούστηκε κλαρίνο, το ντέφι δεν σήκωσε τους καμπαναρίσιους σπουργίτες, και στο νεκροταφείο δεν θυμιάτισε παπάς σε τρισάγιο.
Η Σοφία έδωσε και μια άλλη ενδιαφέρουσα είδηση. Έφθασαν απόδημοι σε ορισμένα χωριά από Αμερική και Αυστραλία. Ευλαβικό προσκύνημα γενεών. Επιστροφή στις ρίζες, αλλά το χωριό άδειο.
Της είπα ότι έγραψα γράμμα στη συνονόματη Σοφία της Παιδείας, για μια επίσκεψη στη Σοφία του Ορεινού. Όχι, δεν λειτουργεί σχολείο στο Ορεινό. Λειτουργούσε παλιά, αλλά έμεινε το κτίριο και φυλάσσεται σαν κειμήλιο γιατί έγινε με «τη συνδρομή των κατοίκων με έξοδα και προσωπική εργασία των ιδίων των κατοίκων του χωριού, έτος ανέγερσης το 1932». Έχει και συστεγασμένη κατοικία για το δάσκαλο και την οικογένειά του. Μνημείο Πρόνοιας για το προσωπικό και την οικογένειά του.
Αποτελεί ένα μνημείο του Υπουργείου Της Ελληνικής Παιδείας, χρήσιμο να το δει μια Σοφία Υπουργός να το χαρακτηρίσει η ίδια διατηρητέο Μνημείο της Παιδείας των Ελλήνων δίπλα στα σύνορα.
Ρώτησα τη Σοφία, μοναδική κάτοικο του ΟΡΕΙΝΟΥ, αν τη μοναχική παρουσία της εκεί, επισκέφτηκε κάποιο από τα πολλά Γυναικεία Σωματεία προστασίας της εργασίας των γυναικών και επίδοση μιας τιμητικής πλακέτας και ένα λάβαρο για την παράστασή της, οιονεί φρουρού της Πατρίδας. Η απάντηση ήταν ένα βουβό αναφιλητό.
Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται...