Τέτοιες ημέρες του 1975 η οικογένεια του ΠΑΣ Γιάννινα πενθούσε για τον θάνατο της Φωφώς Κωνσταντοπούλου, η οποία ταξίδευε με τα λεωφορεία των φιλάθλων προκειμένου να παρακολουθήσει τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο και κοντά στο Ρίο άφησε την τελευταία της πνοή.
Η κυρά Φωφώ, όπως την αποκαλούσαν οι φίλαθλοι του ΠΑΣ, που τη σέβονταν σαν μάνα τους, ήταν σύζυγος του Σπύρου Κωνσταντόπουλου και μητέρα του Γιώργου Κωνσταντόπουλου. Μια παλιά αρχοντική οικογένεια των Ιωαννίνων, που προσέφερε πάρα πολλά στην τοπική κοινωνία αλλά και στον αθλητισμό των Ιωαννίνων και της Ηπείρου.
Ο γενάρχης της οικογένειας, ο Σπύρος Κωνσταντόπουλος, ήταν από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 πρόεδρος του Ατρόμητου Ιωαννίνων, μιας λαϊκής ομάδας, που με τα τότε οξυμένα πολιτικά πάθη λόγω και του εμφύλιου σπαραγμού, είχε και το στίγμα «ομάδας των αριστερών». Σε αντίθεση με τον Αβέρωφ που είχε την ταυτότητα ομάδας της καθεστηκυίας τάξης των Ιωαννίνων. Δεν ήταν ακριβώς έτσι, καθώς και στις δύο ομάδες οι φίλαθλοι ήταν διαφόρων πολιτικών ιδεολογιών. Ως περισσότερο λαϊκή ομάδα ο Ατρόμητος ήταν επόμενο να έχει και αριστερούς φιλάθλους στο πλευρό της. Και επειδή σε εκείνη την ταραγμένη δεκαετία του ’50 ήταν ανοιχτές οι πληγές του εμφυλίου πολέμου, ήταν πολύ εύκολο κάποιος αθώος πολίτης αριστερών φρονημάτων να βρεθεί στη Γυάρο ή σε κάποιο μπουντρούμι της ασφάλειας. Όλους αυτούς τους προστάτευσε από τέτοιες καταστάσεις ο Σπύρος Κωνσταντόπουλος, χωρίς να τον ενδιαφέρει η πολιτική ιδεολογία τους.
Ο Σπύρος Κωνσταντόπουλος, υπηρετώντας ως οικονομικός έφορος στην Πάργα, βοήθησε να επεκταθεί το γήπεδο και να αναπτυχθεί ο αθλητισμός, ενώ το 1953 ήταν επικεφαλής της κίνησης για την ίδρυση της ομάδας «Νικόπολη» στην Πρέβεζα, όπως προκύπτει από δημοσιεύματα της εποχής. Στον Απόλλωνα Πάργας αγωνίστηκε το 1952 και ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος, φοιτητής τότε του Πολυτεχνείου. Στις αρχές της δεκαετίας του ’60, ο Σπύρος Κωνσταντόπουλος συμμετείχε στις συζητήσεις ως εκπρόσωπος του Ατρόμητου με τους διοικούντες των άλλων ομάδων, προκειμένου να σταματήσουν οι τοπικοί ανταγωνισμοί και να δημιουργηθεί στα Γιάννινα μια νέα ομάδα, όπως και έγινε το 1966 με την ίδρυση του ΠΑΣ.
Ο Γιώργος Κωνσταντόπουλος, γιος του Σπύρου, που έφυγε από τη ζωή τον Ιούλιο του 2026, υπήρξε από τους σπουδαιότερους παράγοντες του γιαννιώτικου ποδοσφαίρου. Αρχικά ήταν ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος του ιστορικού Συνδέσμου Φιλάθλων και στη συνέχεια πρόεδρος του ΠΑΣ Γιάννινα στη διετία 1977-79, καθώς και μέλος άλλων διοικήσεων. Επί των ημερών του ο ΠΑΣ αγωνίστηκε στο Βαλκανικό Κύπελλο, ενώ συνέβαλε καθοριστικά το 1979 στη σύσταση της πρώτης ΠΑΕ, ώστε η ομάδα να λάβει μέρος στο πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα της σεζόν 1979-80.
Έσβησε στην αγκαλιά των φιλάθλων
Η κυρά Φωφώ Κωνσταντοπούλου, σύζυγος του Σπύρου, ήταν μια αρχοντική γυναίκα που βοηθούσε τον κόσμο με τις φιλανθρωπικές της δράσεις. Άνοιγε το σπίτι της για να δώσει αγάπη, φαγητό και θαλπωρή σε φτωχούς αθλητές, ποδοσφαιριστές και φιλάθλους. Της άρεσε πολύ και το ποδόσφαιρο, ακολουθώντας τον ΠΑΣ ακόμα και στα εκτός έδρας παιχνίδια. Αν και είχε την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψει αεροπορικώς ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο, προτιμούσε να ταξιδεύει με τα λεωφορεία των φιλάθλων.
Σε ένα από αυτά τα ταξίδια ήταν γραπτό της μοίρας να αφήσει την τελευταία της πνοή. Ήταν Σάββατο 8 Νοεμβρίου 1975, όταν πέντε λεωφορεία με φιλάθλους του ΠΑΣ ξεκίνησαν το μεσημέρι από τα Γιάννινα για την Αθήνα, καθώς την επόμενη ημέρα υπήρχε το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο. Η κυρά Φωφώ βρισκόταν στο πρώτο λεωφορείο. Λίγο μετά το Ρίο, αισθάνθηκε μια μικρή αδιαθεσία και, πριν προλάβουν να κάνουν οτιδήποτε, έφυγε από τη ζωή. Ουσιαστικά πέθανε στην αγκαλιά των φιλάθλων που την είχαν σαν μάνα τους, όπως έγραφαν οι εφημερίδες της εποχής. Τη σορό της αποχαιρέτησαν στο Ρίο με δάκρυα στα μάτια 500 φίλαθλοι, οι οποίοι συνέχισαν μετά για τη Λεωφόρο, ενώ ο σαλπιγκτής έπαιξε τον ύμνο του ΠΑΣ Γιάννινα.
Στο ματς αυτό ο ΠΑΣ δεν τα πήγε καλά και ηττήθηκε στη Λεωφόρο με το βαρύ σκορ 6-1. Την επόμενη αγωνιστική ήρθε η νίκη με 2-0 επί του Άρη στα Γιάννινα και έτσι ηρέμησαν τα πνεύματα. Ωστόσο, κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι στο ταξίδι της επιστροφής δεν θα είχαν πια μαζί τους την κυρά Φωφώ, για να σχολιάσουν παρέα τα όσα έγιναν στον αγώνα.
Η κηδεία της ήταν πάνδημη στα Γιάννινα. Ο γνωστός δημοσιογράφος Γιώργος Κυρούσης, που ήταν αυτόπτης μάρτυρας του περιστατικού, έγραψε μεταξύ άλλων στον «Ηπειρωτικό Αγώνα» της Τρίτης 11 Νοεμβρίου 1975: «Βουβαμάρα έπεσε με μιας στα μέχρι τότε χαρούμενα πούλμαν του συνδέσμου φιλάθλων. Αισθητή η απουσία της και κενή η θέση της στο πρώτο πούλμαν της φάλαγγος. Την θυμάμαι σαν τώρα, που μου έλεγε στα τόσα ταξίδια που κάναμε μαζί ακολουθώντας τον ΠΑΣ Γιάννινα: “Θέλω όταν πεθάνω να είμαι μέσα στο γήπεδο ή σε εκδρομή με τους φιλάθλους”. Εκπληρώθηκε η επιθυμία της. Χάθηκε ανάμεσα σε 500 φιλάθλους σε μία «εκστρατεία» όπως η ίδια έλεγε. Από τη νεαρή της ηλικία στα γήπεδα, συμπαραστάτης του αειμνήστου Σπύρου Κωνσταντόπουλου. Θρηνεί όλη η φίλαθλος Ήπειρος το χαμό της. Χάθηκε μια γυναίκα από τους πρωτεργάτες του Ελληνικού αθλητισμού».