Πριν από πέντε χρόνια, ο ΠΑΣ έκανε πρεμιέρα στο πρωτάθλημα της Σούπερ Λιγκ, κερδίζοντας τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα με σκορ 1-0. Ακολούθησαν άλλες δύο πρεμιέρες στη μεγάλη κατηγορία τα επόμενα δύο χρόνια. Ποιος θα περίμενε τότε ότι αυτή η ομάδα θα κατέρρεε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, κάνοντας τώρα πρεμιέρα απέναντι στην Αναγέννηση Άρτας και βαδίζοντας στα μονοπάτια του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου; Κανένας. Και ακόμα βρισκόμαστε στην αρχή αυτού του κατήφορου, κανείς δεν ξέρει πού βρίσκεται ο πάτος.
Τώρα, βρέθηκαν ξανά οι φίλαθλοι να τη στηρίξουν με την αγορά περίπου 700 εισιτηρίων διαρκείας, καθώς και κάποιοι επιχειρηματίες που προσέφεραν χορηγίες, ώστε να μπορέσει η ομάδα να ορθοποδήσει και να σταθεί με αξιοπρέπεια στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Ο ΠΑΣ κατάντησε ένας γίγαντας με πήλινα πόδια, ο οποίος στηρίζεται στην αγάπη του κόσμου και των λίγων χορηγών. Αν κάποια στιγμή αυτοί κουραστούν ή απογοητευτούν περισσότερο και δεν εμφανιστούν ζεστοί όπως φέτος, η ομάδα θα αντιμετωπίσει πρόβλημα επιβίωσης, καθώς το ερασιτεχνικό σωματείο στο οποίο ανήκει δεν διαθέτει τις οικονομικές δυνατότητες να καλύψει ούτε τα βασικά λειτουργικά της έξοδα.
Για να ξεκολλήσει ο ΠΑΣ από το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και να ξαναγίνει η μεγάλη ομάδα του παρελθόντος, πρέπει να βρεθεί επενδυτής. Ένας άνθρωπος ο οποίος θα επωμιστεί και τα χρέη της ΠΑΕ που τελεί υπό καθεστώς εκκαθάρισης, διότι οι νόμοι άλλαξαν, δεν είναι όπως παλιά που στη Γ’ Εθνική τα χρέη ουσιαστικά παραγράφονταν. Όμως, προς αυτή την κατεύθυνση δεν κινείται κανείς. Όλοι περιμένουν να έρθει ένας επενδυτής από μόνος του, ως μάνα εξ ουρανού. Κανείς δεν ψάχνει, κανείς δεν δραστηριοποιείται. Αν δεν βρεθεί ένας ισχυρός επιχειρηματίας, τον οποίο θα στηρίξει η πόλη, ο ΠΑΣ δεν πρόκειται να ξεκολλήσει από τις αλάνες των ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων.
Οτιδήποτε άλλο λέγεται, όπως το ότι «τώρα μένουμε Γ’ Εθνική, δυναμώνουμε και γυρίζουμε στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο», είναι για τους αφελείς. Με 700 εισιτήρια διαρκείας και λίγες χορηγίες καμία ομάδα δεν έκανε πρωταθλητισμό ούτε άλλαξε επίπεδο, έχοντας μάλιστα και τη δαμόκλειο σπάθη ότι, μόλις επιστρέψει στις επαγγελματικές κατηγορίες, θα φορτωθεί εκ νέου τα χρέη της ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα 1966, στο πλαίσιο της αθλητικής διαδοχής.
Φοβίζει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο
Δυστυχώς, έτσι όπως είναι διαμορφωμένο το τοπίο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, δεν προσελκύει επιχειρηματίες, εκτός αν έχουν άλλες επιχειρηματικές βλέψεις μέσω αυτού ή κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο δεν αποτελεί επένδυση, διότι ο μηχανισμός του δεν λειτουργεί με τους κανόνες του επιχειρείν και της αγοράς. Είναι ένας χώρος για τον οποίο ακούγονται πολλά, υπάρχουν σκιές και κανένας σοβαρός επιχειρηματίας δεν θέλει να μπλέξει —ειδικά με μικρομεσαίες ομάδες όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα— εκτός αν επιθυμεί να δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά σε άλλους τομείς στην Ήπειρο και χρησιμοποιήσει την τοπική ομάδα και τη δημοφιλία της ως όχημα.
Φυσικά, στους κανόνες υπάρχουν και εξαιρέσεις. Υπάρχουν επιχειρηματίες που τους αρέσει το ποδόσφαιρο, καθώς προσφέρει λάμψη, αναγνωρισιμότητα, φήμη και άπλετη δημοσιότητα. Στις επαρχιακές πόλεις, οι πρόεδροι των ιστορικών ομάδων, όπως ο ΠΑΣ, η Λάρισα, η Παναχαϊκή, ο ΟΦΗ και η Καλαμάτα, αποτελούν παράλληλα και ισχυρούς τοπικούς παράγοντες. Το αν η ιστορία χρωστάει κάτι στον ΠΑΣ Γιάννινα όσον αφορά την εύρεση ενός επενδυτή που θα τον βγάλει από το αδιέξοδο, θα το δείξει το μέλλον.
Οι περιπτώσεις Πανόπουλου, Μπούση, Πρασσά
Καμιά φορά, ένας επενδυτής μπορεί να βρεθεί από ένα τυχαίο γεγονός. Αρκεί να αναφέρουμε τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα. Ο Χρήστος Πανόπουλος, εισαγωγέας αυτοκινήτων, είχε πάει για κυνήγι στη Δαδιά του Έβρου. Σε μια επαγγελματική συνάντηση με τον τοπικό του αντιπρόσωπο στην Ξάνθη, του προτάθηκε να αναλάβει τον ΑΟ Ξάνθης, όπως και έγινε, παρότι δεν είχε καμία προηγούμενη σχέση με την πόλη ή την ομάδα. Κράτησε την Ξάνθη 28 χρόνια στην Α’ Εθνική και, μόλις αποχώρησε, το οικοδόμημα κατέρρευσε. Ο Μιχάλης Μπούσης δεν είχε δεσμούς με την Κρήτη, καθώς οι γονείς του κατάγονται από την Πελοπόννησο και οι επιχειρήσεις τους εδρεύουν στην Αμερική. Συναντήθηκε τυχαία σε έναν αγώνα μπάσκετ του ΝΒΑ με έναν αθλητικογράφο από την Αθήνα, ο οποίος τον σύστησε στον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή Γιάννη Σαμαρά. Του έγινε πρόταση για τον ΟΦΗ και έτσι έγινε ιδιοκτήτης της ομάδας. Ο Γιώργος Πρασσάς, με καταγωγή από την Καλαμάτα, μεγάλωσε στον Πειραιά και δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο Σικάγο. Κάποιος του πρότεινε να αναλάβει την ομάδα της Μεσσηνίας, κάτι που θεσμοθετήθηκε το 2019.
Συμπέρασμα είναι ότι οι τοπικοί φορείς και παράγοντες οφείλουν να κινηθούν προς κάθε κατεύθυνση, στρέφοντας το βλέμμα τους και στους Ηπειρώτες της διασποράς. Ποιος ξέρει, κάτι μπορεί να βρεθεί και για τον ΠΑΣ Γιάννινα. Με σταυρωμένα χέρια, λύσεις δεν πρόκειται να δοθούν.