Οι λόγοι είναι γνωστοί: δεν υπάρχουν έσοδα, χορηγίες και τηλεοπτικά δικαιώματα, ούτε βέβαια εύποροι πρόεδροι, παρά μόνο εραστές της μπάλας και του γνήσιου ποδοσφαίρου. Τα ερασιτεχνικά σωματεία στηρίζονται αποκλειστικά στο μεράκι κάποιων ανθρώπων που κάνουν τα πάντα, εκτελώντας ακόμη και χρέη φροντιστή, καθώς πλένουν τα ρούχα, φουσκώνουν τις μπάλες και χαράζουν τις γραμμές στα γήπεδα. Οι ίδιοι άνθρωποι ασχολούνται για πολλά χρόνια με τα σωματεία, όμως άλλοι κουράστηκαν, άλλοι μεγάλωσαν, άλλοι βαρέθηκαν και τελικά τα παράτησαν, αφού η συντήρηση ενός ερασιτεχνικού σωματείου δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.

Σήμερα θα παρουσιάσουμε αρκετά σωματεία της περιοχής, τα οποία κάποτε αγωνίζονταν στα τοπικά πρωταθλήματα και σήμερα έχουν χαθεί από τον ποδοσφαιρικό χάρτη, είτε επειδή διαλύθηκαν είτε επειδή ανέστειλαν την αγωνιστική τους δραστηριότητα, αδυνατώντας να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις.

Ας πάμε λίγο πιο παλιά, όταν οι τρεις ομάδες από τις οποίες προήλθε το 1966 ο ΠΑΣ Γιάννινα μέσω διαδοχικών συγχωνεύσεων, επανεμφανίστηκαν στα νεότερα χρόνια στην ποδοσφαιρική σκηνή, καθώς ο «Άγιαξ της Ηπείρου» είχε πλέον πετάξει ψηλά και δεν μπορούσε καμία άλλη ομάδα να τον υποκαταστήσει. Πρώτα εμφανίστηκε ο Ατρόμητος, ο οποίος τη δεκαετία του ’70, με πρόεδρο τον Στέφανο Μάντζιο, ανέδειξε σημαντικούς παίκτες που μεταγράφηκαν στον ΠΑΣ, όπως οι Παπαχρήστου, Μπόλος, Γιάτσος, Οικονόμου και άλλοι. Αρκετά χρόνια μετά, στην περιοχή των εργατικών κατοικιών στους Αμπελόκηπους, εμφανίστηκε ο Ολυμπιακός, ενώ για πολύ λίγο τη δεκαετία του ’00 έκανε την εμφάνισή του ο Αβέρωφ, ο οποίος κατάφερε να φτάσει μέχρι τη Δ’ Εθνική με την οικονομική στήριξη του Θανάση Βράνια. Και οι τρεις αυτές ομάδες έχουν διαγραφεί από τον ποδοσφαιρικό χάρτη εδώ και χρόνια.

Εντός της πόλης, έντονη δραστηριότητα παρουσίασε τη δεκαετία του ’70 και ’80 ο ΠΑΣ Απόλλων Ιωαννίνων, με πρόεδρο για πολλά χρόνια τον Θανάση Τσούνη. Εδώ και 24 χρόνια, όμως, ο Απόλλων παραμένει εκτός αγωνιστικής δράσης. Αξίζει να σημειωθεί ότι για αρκετά χρόνια φροντιστής στον Απόλλωνα ήταν ο Μιχάλης Ντούσκος, προτού γράψει τη δική του μεγάλη ιστορία αργότερα στον ΠΑΣ Γιάννινα.

Ο ιστορικός Εθνικός Ιωαννίνων

Στην περιοχή των παλιών σφαγείων είχε την έδρα της η Δυναμό, ενώ στην περιοχή της Βρυσούλας υπήρχε η Ομόνοια. Στην Καλούτσιανη, ομάδα με μεγάλη ιστορία ήταν ο Εθνικός, ο οποίος ανέδειξε παίκτες που αγωνίστηκαν και στον ΠΑΣ Γιάννινα, όπως οι Γκιόκας, Θαυμαστός, Οβρένοβιτς, Ζιώγας, Σαχινίδης και άλλοι. Θρυλική μορφή υπήρξε ο αείμνηστος Γιάννης Γκιόκας, ο οποίος κράτησε σε υψηλό επίπεδο για πολλά χρόνια τον Εθνικό, όπως παλαιότερα είχε κάνει και με τον Ολυμπιακό. Στην περιοχή του Βοτανικού δραστηριοποιούνταν αρχικά ο Ολυμπιακός και μετέπειτα η Χαραυγή του Σωτήρη Γκολέτα. 

Όλες αυτές οι ομάδες έσβησαν με το πέρασμα του χρόνου, όπως ακριβώς συνέβη και με τον Άρη Μώλου, τον γνωστό ως «Πεταχτούλα», με πρόεδρο τον Κώστα Γκλίναβο. Την ίδια τύχη είχαν η Νίκη Κάστρου, ο Παμφρουριακός, ο Ερμής Ιωαννίνων, ο Αλέκτωρ και ο ΑΟ Σκλούπου του αείμνηστου Γιάννη Γέροντα. Επιπλέον, φέτος δεν δήλωσε συμμετοχή για να αγωνιστεί ο Αετός Νήσου, μια ακόμη παραδοσιακή ομάδα της περιοχής.

Κάποτε υπήρχαν και αυτές οι ομάδες…

Άλλοι σύλλογοι του νομού που σβήστηκαν από τον χάρτη είναι η Δυναμό Κιάφας, ο Πτηνοτροφικός Συνεταιρισμός, ο ΑΠΟΕΛ, ο ΑΟ Δρίσκου, ο Μαβίλης Βασιλικής, οι Πόντιοι Ανατολής, η Αμπελιά, ο Πήγασος Ιωαννίνων, ο ΠΑΟ Πεντέλης, η ΑΕ Ραφταναίων, καθώς και ο ΑΟ Γορίτσας, στη σύνθεση του οποίου είχε αγωνιστεί και ο Νίκος Νταμπίζας ως σπουδαστής της Γαλακτοκομικής Σχολής. 

Παράλληλα, έχει διαλυθεί η Δόξα Κρανούλας, η οποία είχε σημειώσει σημαντική πορεία στην επαγγελματική Γ’ Εθνική τη δεκαετία του ’00, με πρόεδρο αρχικά τον Μιχάλη Κασσή και μετέπειτα τον Δημήτρη Κασσή. 

Πριν από μερικά χρόνια, μεγάλη δυναμική είχε αναπτύξει και ο Θρίαμβος Σερβιανών, ο οποίος έφτασε μέχρι τη Γ’ Εθνική, αλλά στη συνέχεια υποβιβάστηκε και τελικά έβαλε λουκέτο. 

Αξίζει να θυμηθούμε τα ονόματα και άλλων ομάδων που δεν υπάρχουν σήμερα ή δεν συμμετέχουν πλέον στα τοπικά πρωταθλήματα, όπως: ΠΑΟ Κόνιτσας, Δόξα Γεροπλατάνου, ΠΑΕ Ζαγορίου, ΠΑΣ Καλπάκι, ΑΟ Βροντισμένης, Δολιανά, ΑΟ Ραδοβυζίου, ΑΟ Σκλίβανης, Δόξα Πέρδικας, ΑΟ Ξηροβουνίου, ΑΟ Μαντείου, Ατρόμητος Κουκλεσίου, Άφοβος Μελιγγών, Αχέρων Ρωμανού, ΑΒΕΛ Βήσσανης, ΕΑΣ Κοπάνης, Ηρακλής Κρυφοβού, Χρυσοβίτσα, Προσήλιο, Άμερος Μηλιάς Μετσόβου, Αγναντιακός Αγνάντων, ΑΕ Κατσανοχωρίων, ΠΑΣ Γερακαρίου, Άγιαξ Μιχαλιτσίου, ΑΟ Βαπτιστή, Ελεούσα ’95, Α.Ε. Γραμμενοχωρίων, ΑΟ Κόντσικας, ΑΟ Βουτσαρά, ΑΟ Πετραλώνων, Αετός Πρωτόπαππα, Δόξα Αναργύρων, ΑΕ Καρίτσας, ΑΟ Ζίτσας, ΑΟ Ζωοδόχου, ΑΟ Νεοχωρίου, ΑΕ Ρίζας, ΑΕ Καμποχωρίων και Αετός Αγίου Ιωάννη.

Στο διάστημα που έσβησε το άστρο αυτών των συλλόγων, ανέτειλε η πορεία κάποιων άλλων, καθώς εμφανίστηκαν και νέα σωματεία. Ωστόσο, στον τελικό απολογισμό, οι ομάδες που διαλύθηκαν παραμένουν πολύ περισσότερες από εκείνες που ιδρύθηκαν.