Κατά καιρούς ερχόταν στη δημοσιότητα και κάποιες εργασίες διάσωσης αντικειμένων της βασιλικής οικογένειας με κάποια να σχετίζονται και με την ιστορία της χώρας επί Βασιλείας!

Αυτά και άλλα πολλά προχωρούσαν σε εργασίες συντήρησης αξιόλογου Μουσειακού υλικού της εποχής και της Ιστορίας της Βασιλείας στην Ελλάδα.

Πέρασαν τα πολλά χρόνια των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και ακόμη συντηρείται η ανάμνηση της Βασιλείας στην Ελλάδα με την εμφάνιση μάλιστα στην κοινωνική και «πολιτική» ζωή της χώρας των τελευταίων απογόνων της δυναστείας.

Για τις εξελίξεις του προγράμματος στα χρόνια που πέρασαν ένας περίπατος στην Τ.Ν είναι αρκετά ενημερωτικός και κατατοπιστικός. Η Βασιλεία επιβιώνει στη λαϊκή μνήμη.

Άλλωστε μερικά Βασίλεια που διατηρούνται ευημερούν δημοκρατικά και πρωτοπορούν οικονομικά!

Με αυτά τα τεκταινόμενα, με την διάσωση, συντήρηση και μουσειακή διαφύλαξη και αξιοποίηση και «προβολή» των αναμνήσεων της Βασιλείας στην Ελλάδα, ανατρέπεται η περιοριστική αντίληψη του εμπάργκο ανάμνησης της εποχής της από πολλούς διανοούμενους και ιστορικούς της εποχής μας. Μια αντίληψη που ανθεί και ευωδιάζει στην καταγραφή της Ιστορίας του τόπου μας, όπου πολλές σελίδες εμφανίζονται μαύρες ή αντικαταστάθηκαν από κόκκινες.

Παραμένουν ακόμη, κατά ανεξήγητο λόγο, όρθια μερικά μνημεία που συντηρούν ακόμη την βασιλική περίοδο της χώρας, η οποία συνδέεται με περιόδους που η ΕΛΛΑΔΑ νικούσε στους πόλεμους και μεγάλωνε στο χάρτη.

Στην πρωτεύουσα, στην είσοδο του μεγαλύτερου πνεύμονα πράσινου της πόλης, δεσπόζει το γιγαντιαίο άγαλμα του έφιππου Βασιλέα Κωνσταντίνου και διατηρούνται ακόμη λεωφόροι, πλατείες και οδοί με ονόματα βασιλικών γόνων.

Μια μελέτη των οδών και πλατειών από κάποιον υποψήφιο διδάκτορα της ιστορίας, μπορεί να μετρήσει τα βασιλικά ονόματα και ποιες πόλεις καθαίρεσαν πινακίδες. Οι μετονομασίες θα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον μελετητή της ιστορίας των. Είναι μια ενδιαφέρουσα πλευρά της ιστοριογραφίας μας που ξεπερνάει ακόμα και εκείνη που γράφουν για το συνωστισμό στην θάλασσα της Σμύρνης της Μικρασιατικής τραγωδίας, την άρνηση λειτουργίας των «Κρυφών Σχολείων» ή τον «μύθο» των «Γυναικών του Ζαλόγγου», που δεν τον χόρεψαν ποτέ!

Η περίπτωση των Ιωαννίνων σε αυτή την κριτική, αποτελεί μια ιδιαίτερη αναφορά και μια ιστορική σκιά της Ιστορίας της πόλης, της «πρώτης στα ΓΡΑΜΜΑΤΑ»! Η καθαίρεση της πινακίδας της πλατείας μπροστά στο Στρατηγείο της Θρυλικής μας VIII Μεραρχίας με το όνομα του απελευθερωτού των Ιωαννίνων, Βασιλέως Κωνσταντίνου και την μετονομασία της σε Πλατεία Ανδρέα Παπανδρέου αποτελεί τουλάχιστον ύβρη στη Ιστορία. Συνοδεύτηκε και με την καθαίρεση κάθε πινακίδας οδού με βασιλική σκιά. Στο ίδιον δρόμο της διαγραφής της ιστορίας είναι και ο αποχαρακτηρισμός του Βασιλικού Περιπτέρου στο Κάστρο της πόλης, κτίριο που ανεγέρθηκε από τον δήμαρχο Γρηγ. Σακκά για φιλοξενία της Βασιλικής οικογένειας στα Γιάννενα, που μέχρι τότε γινόταν στο κτίριο της τέως Εθνικής Τράπεζας καταλλήλως διαρρυθμισμένο.

Μια παρένθεση εδώ, με διεθνή ιστορική διάσταση, είναι η πληροφορία που έχει δημοσιευθεί σε βιβλίο διπλωμάτη ότι και την περίοδο του σοβιετικού καθεστώτος, που εξολόθρευσε όλο το γένος της δυναστείας των Ρομανώφ, οι ξεναγοί του Μουσείου στην Πετρούπολη έδειχναν τους τάφους των Ρομανώφ λέγοντας «εδώ είναι οι τάφοι των Τσάρων μας»!

Στη επιστροφή αυτή, στην ψαλιδισμένη Ιστορία, δεν μπορεί να παραληφθεί, η τύχη και πολλών μνημείων και έργων με Βασιλική ταυτότητα, στα οποία η Δημοκρατική Πολιτεία κατέβασε ταμπέλες, έκλεισε δομές που ίδρυσε η «Βασιλική Πρόνοια» με την μεγάλη και ιδιαίτερη φροντίδα που έδινε στον ακριτικό Εθνικό χώρο. Τώρα μάλιστα με την ερημοποίηση του ακριτικού χώρου, αναπολείται και συζητιέται. Η «Αγία Ελένη» είναι ένα συγκρότημα της Βασιλικής Πρόνοιας που φάνηκε χρήσιμο και στην περίπτωση των προσφύγων της Αλβανίας και των μεταναστών. Είναι πολλά τα μνημεία και το έργο που άφησε η Βασιλική Πρόνοια στα Γιάννενα και χρειάζεται κάποιον μελετητή των αρχείων της, αν διεσώθηκαν στα ΓΑΚ. Αυτή η επιστροφή στο ΤΑΤΌΪ είναι σαν μια άλλη επιστροφή στην Ιστορία.

Από τη Βασιλική Πρόνοια έγινε το Νοσοκομείο Κόνιτσας, η Φοιτητική Εστία Ιωαννίνων, οι Μαθητικές Εστίες Πωγωνιανής, Δολιανών, Τσεπελόβου, Καλετζίου. Τυροκομεία Συνεταιρισμών Δελβινακίου, Καλπακίου με την φημισμένη γραβιέρα που εξαφανίστηκαν. Ταπητουργικές μονάδες σε Δελβινάκι, Δολό, Λάβδανη και αλλού. Σπίτι του παιδιού στα Κτίσματα, Δομές φιλοξενίας παιδιών στα Γιάννενα. Στη περίπτωση της Πωγωνιανής κατασκεύασε και την Κεντρική Πλατεία. Στους Ασπραγγέλους και στη Βίγλα του Γεροπλάτανου κατασκεύασε σταθμούς αναμονής του λεωφορείου, για τους ταξιδεύοντες στεγασμένους και με τζάκι. Και η Βασιλική Πρόνοια ξεκίνησε στο Μονοδένδρι έναν άτυπο πρόδρομο τουρισμό με δωμάτια φιλοξενίας. Καθιέρωσε το βιβλιάριο προικοδοτήσεως απόρων κοριτσιών αυτό που συνεχίζει η Κυβέρνηση με τα διάφορα βοηθήματα που καθιερώνει.

Κάποιος ή κάποια από τους τελευταίους που δούλευαν στις δομές της Βασιλικής Πρόνοιας ή από το πλήθος των εθελοντών/ντριών, θα μπορούσε να δώσει περισσότερες πληροφορίες με γεγονότα και άλλα στοιχεία.

Οι παιδουπόλεις είναι ένα μεγάλο θέμα που δεν πρέπει να λησμονηθεί. Το άγαλμα της Φρειδερίκης με το παιδί στην αγκαλιά, στην Κόνιτσα, γιατί να μένει σε αποθήκη; Η ιστορία δεν πρέπει να ξεχαστεί. Ας το τοποθετήσουν στο Τατόι στο Μουσείο.

Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται