Στην προκειμένη περίπτωση δεν μιλάμε για έναν- δυο, αλλά για τους περισσότερους που ασκούν την δημοσιογραφία και ακόμη περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης, που προβαίνουν σε αποκαλύψεις, ασκούν κριτική στην τοπική και μη εξουσία, σχεδόν στον συντριπτική τους πλειοψηφία τα «αντιδραστικά» προς τον παριστάνοντα τον ηγεμόνα στην Ήπειρο. Τι στο καλό, όλοι εξυπηρετούν σκοπιμότητες και είναι ανέντιμοι;

ΑΝΤΕ, ένας να είναι κακός, όπως ορισμένοι χαρακτηρίζουν εμάς με πλήθος συνοδευτικών χυδαίων και απαξιωτικών κοσμητικών. Προσθέστε αν θέλετε και ένα Μέσο Ενημέρωσης που μπορεί να παρερμήνευσε τον ρόλο του, όπως αρέσκονται οι επικρινόμενοι να λένε. Εδώ όμως έχουμε ένα μπαράζ επιστολών, εξωδίκων, αγωγών και μηνύσεων σε πολλούς και μάλιστα σε όσους αντιτίθενται στις πρακτικές διοίκησης του τόπου που ακολουθούνται. Στόχος η τρομοκράτηση, η φίμωση, η στέρηση της δυνατότητας ελεύθερης έκφρασης, έστω και της… ελευθερόστομης, η οποία συχνά στον δηκτικό δημοσιογραφικό λόγο είναι αναγκαία για την στηλίτευση πράξεων της εξουσίας.

ΔΙΕΘΝΩΣ από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και εκείνο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αυτή η τακτική ονομάστηκε SLAPPs (Στρατηγικές Αγωγές Κατά της Συμμετοχής του Κοινού). Είναι καταχρηστικές, αποσκοπούν στον εκφοβισμό, στην εξουθένωση, στην εξάντληση όσων θεωρούν ως αντιπάλους, για να σταματήσουν να αποκαλύπτουν και να κρίνουν. Αυτό ακριβώς συμβαίνει και εδώ! Όχι πως δεν έχουν δικαίωμα να απαντήσουν όσοι υφίστανται την κριτική ή τους αφορούν θέματα που δημοσιοποιούνται και ασφαλώς να προσφεύγουν στην Δικαιοσύνη αν από πρόθεση αδικούνται. Αλίμονο, μακριά από εμάς τέτοια σκέψη, υπέρμαχοι άλλωστε του δημοσίου διαλόγου, όπως και τούτη η εφημερίδα που τον υποστηρίζει μέχρι που βρίσκει και τον μπελά της. 

ΒΛΕΠΕΤΕ είναι δύσκολη υπόθεση η αλήθεια και όπως φαίνεται ακόμη δυσκολότερη η αποδοχή της, η ανταλλαγή απόψεων στα πλαίσια των κανόνων μιάς ευνομούμενης Πολιτείας και της Δημοκρατίας. Από τα βασικά στοιχεία όμως μιας δημοκρατικής χώρας είναι η ελευθερία της γνώμης. Ο δε δημοσιογράφος, ο Τύπος εν γένει, δεν θεωρείται αλλά είναι ο δημόσιος ελεγκτής, εκείνος που συχνά εκφράζει τις μύχιες σκέψεις των πολιτών, που μεταφέρει τις αγωνίες και τα προβλήματά τους. Εκείνος που βρίσκεται απέναντι στην εξουσία και όχι στο πλάι της. Έτσι πρέπει! Αν συμβαίνει το αντίθετο, τότε η δημοκρατία χωλαίνει και το Δίκαιο καταπατάται ανερυθριάστως από όσους ασκούν την εξουσία.

ΕΧΟΥΝ σημασία όμως οι αντιδράσεις τους στην μαχητική - ερευνητική δημοσιογραφία. Αν τους ενοχλούν όσα δημοσιοποιούνται, τότε το Μέσο Ενημέρωσης βαφτίζεται «κίτρινος Τύπος», ο δημοσιογράφος κακοπροαίρετος, μεροληπτικός, εξυπηρετεί συμφέροντα, μέχρι και υπονομευτής της προόδου του τόπου, για να μην σας πούμε και του δημοκρατικού Πολιτεύματος! Αν τους πλέξουν το εγκώμιο, τότε είναι αντικειμενικός, αμερόληπτος, έντιμος, καλός δημοσιογράφος, το δε Μέσο Ενημέρωσης ως ανταποκρινόμενο στην αποστολή του! 

ΔΕΝ θα μιλήσουμε για το αν και πόσο κοστίζει αυτή η δήθεν «αμεροληψία», αλλά θα πούμε ευθαρσώς ότι εμείς κατατάσσουμε τον εαυτό μας, τον «Πρωϊνό Λόγο» και όποια άλλα Μέσα συνεργαζόμαστε, στην πρώτη κατηγορία. Αρέσει ή όχι εδώ και παραπάνω από μισό αιώνα που υπηρετούμε την δημοσιογραφία, προτιμούμε να δυσαρεστούμε τους ανθρώπους της εξουσίας, η δε εφημερίδα πολύ περισσότερα χρόνια. Εν κατακλείδι θα υπενθυμίσουμε σε όλους την εμβληματική φράση του Τζώρζ Όργουελ: «δημοσιογραφία είναι να δημοσιεύεις ό,τι κάποιοι άλλοι δεν θέλουν να δημοσιευτεί· όλα τα άλλα είναι δημόσιες σχέσεις»!