Μιας συστοιχίας εικοσιδύο (22) σειρών εγκατάστασης με πάνω από εκατό μεταλλικούς κλωβούς ανά σειρά για την εκτροφή διατήρηση, αναπαραγωγή των γουνοφόρων ζώων, αλλά στεγασμένων με το ελλενίτ που έχει αποδειχθεί βλαβερό για την υγεία. Αυτές οι αυλακωτές αμιαντο-τσιμεντόπλακες. Και σαν οι δεκαετίες έχουν περάσει, κάθε επόμενη οδηγεί σε αποσάθρωση αυτών λόγω καιρικών συνθηκών, ήλιος, βροχές, χιόνια, παγετός.

Και όσο η φύση προσπαθεί να επουλώσει την εγκατάσταση με αυτοφυή είδη (κισσούς, χελιδρονιές κλπ.), τμήματα και σκόνη του ελλενίτ πέφτουν στο έδαφος, που τα απορροφά. Ποιος μπορεί να βεβαιώσει ότι δεν μολύνεται ο υδροφόρος ορίζοντας και σε κάποια χαμηλότερη υψομετρικά βρύση η κατανάλωση ύδατος είτε από ανθρώπους είτε από ζώα (άγρια η οικόσιτα) δεν θα επιφέρει προβλήματα υγείας;

Το πρόβλημα είναι γνωστό, αλλά λύση δεν έχει δοθεί ακόμη. Και όχι μόνο εκεί αλλά και όπου έχει χρησιμοποιηθεί αυτό το υλικό τόσο στο ύπαιθρο όσο και σε εγκαταστάσεις σε αστικό ιστό! 

(Βραδέτο Ζαγοριού)