Με ιδιαίτερη πνευματική διάκριση, ο Άγιος Παΐσιος δεν αποδέχθηκε αμέσως την υπερφυσική αυτή εμπειρία, αλλά προέβη σε διάκριση των πνευμάτων, ζητώντας από την Αγία να ομολογήσει την πίστη της στην Αγία Τριάδα. Η στάση αυτή αντανακλά την πατερική διδασκαλία περί διακρίσεως των πνευμάτων και καταδεικνύει ότι κάθε υπερφυσικό γεγονός οφείλει να ελέγχεται σύμφωνα με το ορθόδοξο δόγμα και τη ζωή της Εκκλησίας.

Η συνομιλία που ακολούθησε ανέδειξε το μαρτυρικό φρόνημα της Αγίας Ευφημίας και τη θεολογική αλήθεια ότι η δόξα της Βασιλείας του Θεού υπερβαίνει κάθε επίγεια δοκιμασία. Παράλληλα, η Αγία επιβεβαίωσε στον Άγιο Παΐσιο την ορθότητα των εκκλησιαστικών και πνευματικών του διακρίσεων, γεγονός που μαρτυρεί τη διαρκή παρουσία και μέριμνα των Αγίων για την πορεία της Εκκλησίας και την πνευματική οικοδομή των πιστών.

Η θεία αυτή επίσκεψη άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στην πνευματική ζωή του Αγίου Παϊσίου, ο οποίος κατακλύστηκε από την άρρητη χαρά και την ειρήνη της θείας Χάριτος. Ως έκφραση ευγνωμοσύνης συνέθεσε ύμνο προς τιμήν της Αγίας Ευφημίας και συνέβαλε στην αγιογράφηση της μορφής της, διατηρώντας αδιάλειπτη ευλάβεια προς το πρόσωπό της μέχρι την κοίμησή του. Η εμπειρία αυτή προβάλλεται από την ορθόδοξη παράδοση ως μαρτυρία της ενεργού παρουσίας της θείας Χάριτος και της αδιάσπαστης κοινωνίας των Αγίων εντός του μυστηριακού σώματος της Εκκλησίας.