Επισημαίνω προκαταβολικά πως αυτό «το ιδανικό μιας παιδείας υψηλού επιπέδου για τα Ελληνόπουλα», είναι εντελώς ξένο στο σύνολο σχεδόν του πολιτικού κόσμου της χώρας μας, γιατί τυχαίνει, κατά τον Ελύτη, «εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, να είναι από άποψη πνευματικής καλλιέργειας και ουσιαστικής ελληνικής παιδείας, βυθισμένο σε βαθύ σκοτάδι». Έτσι επιβεβαιώνεται η άποψη του διεθνούς φήμης Έλληνα καθηγητή Βασιλείου Μαρκεζίνη, διατυπωμένη στο περισπούδαστο σύγγραμμά του, «Η Ελλάδα των κρίσεων», με τη φράση: «Ο χρόνος θα δείξει πόσο δίκιο έχω να ασκώ πιέσεις για ολοκληρωτική κάθαρση αυτών των στάβλων του Αυγεία με τους οποίους μοιάζει το σύγχρονο ελληνικό κράτος»• «ο χρόνος δεν άργησε να επαληθεύσει αυτήν την άποψη, από αυτούς που, στη συνέχεια, κυβέρνησαν την Ελλάδα και την κυβερνούν ακόμα, με τα μνημόνια, με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, με το τεράστιο οικονομικό χρέος, με την ανερμάτιστη πολιτική που οι ίδιοι εφάρμοσαν ή τους υποχρέωσαν να εφαρμόσουν οι ξένοι δανειστές, καταδικάζοντας την πλειοψηφία του λαού σε πρωτοφανή φτώχια και οδηγώντας τη χώρα μας στο σημερινό κατάντημα• αυτό αναγκάζει διακεκριμένους σύγχρονους Έλληνες επιστήμονες να δηλώσουν επίσημα και με πόνο ψυχής, πως αυτό που έχουμε σήμερα στην Ελλάδα, δεν έχει καμιά σχέση με την κοινοβουλευτική δημοκρατία, αλλά είναι σκέτη «αχρηστοκρατία».

Αναφερόμενος, με παρέμβασή του στο Διαδίκτυο ο Χρήστος Αναστασίαδης, στην απόφασή του Συμβουλίου Επικρατείας, αφού επισημαίνει την αχρηστία των «συλλογικοτήτων, των κομμάτων και των αποκομμάτων», και την αδιαφορία τους να αντιμετωπίσουν «την παράνομη πολιτική-νομική κατάσταση, με ιδιαίτερη ικανοποίηση, επιχαίρει για το γεγονός ότι αυτό το πέτυχε « μόνος του αυτός ο άνθρωπος, ο κ. Λαζαράτος, καθηγητής Νομικής Δημόσιου Πανεπιστημίου» και καταλήγει: «όταν ένας μπορεί να κάνει τη διαφορά», Πόσους Λαζαράτους χρειάζεται αυτή η χώρα»;».

Διαβάζοντας αυτήν την τελευταία φράση θυμήθηκα την ίσως γνωστή φράση του αρχαίου φιλόσοφου Ηράκλειτου: «είς εμοί μύριοι, όταν άριστος ή», δηλαδή για μένα ένας άνθρωπος αξίζει όσο δέκα χιλιάδες, όταν είναι άριστος. Η φράση αυτή εντάσσεται στην τακτική του Ηράκλειτου, ο οποίος συνήθιζε να ασκεί κριτική στους πολλούς που έμεναν αδιάφοροι σε βασικά θέματα αρετής και αλήθειας, σε αντίθεση με την υπεροχή εκείνων των λίγων - έστω του ένα - που διακρίνονται ως πνευματικές και ηθικές προσωπικότητες. 

Είχα ακούσει παλιότερα τα καλύτερα λόγια για τον καθηγητή Λαζαράτο από τις κόρες μου φοιτήτριες της Νομικής και από φίλες τους συμφοιτήτριές τους. Τότε ακριβώς είχα την τιμή και τη χαρά να τον γνωρίσω και ο ίδιος: Σε κάποια προφορική εξέταση ρώτησε τη μεγάλη κόρη μου, όταν του είπε το όνομά της: Από πού είσαι και εκείνη απάντησε από τα Γιάννινα. Στα Γιάννινα-της είπε- διάβασα ότι γίνεται κάποιος αγώνας για τα κληροδοτήματα. Εκείνη τότε του απάντησε: μετέχει και ο πατέρας μου σ’ αυτόν τον αγώνα. Έδειξε ενδιαφέρον και ζήτησε να ενημερωθεί. Πρόθυμα ανταποκριθήκαμε, μεταβήκαμε στην Αθήνα, τον επισκεφθήκαμε στο Γραφείο του και μαζί με το επιτελείο του, τον ενημερώσαμε με συγκεκριμένα στοιχεία για όσα αντισυνταγματικά και παράνομα συνέβαιναν στα Γιάννινα, σχετικά με τα Παλαιά Κληροδοτήματα Ιωαννίνων και τις Σχολικές Περιουσίες της πόλης που προέρχονται από Κληροδοτήματα. 

Έμεινε κατάπληκτος, μας ευχαρίστησε για την ενημέρωση και μας είπε πως αν με χρειαστείτε, είμαι στη διάθεσή σας. Τού είπαμε ότι σύντομα θα σας χρειαστούμε γιατί ξεκινήσαμε ήδη τον αγώνα για να περιέλθουν οι Σχολικές Περιουσίες στο Δήμο Ιωαννιτών, σύμφωνα με τους νόμους και τις αποφάσεις των δικαστηρίων που τους είχαμε αναφέρει κατά τη συζήτηση. Προσθέσαμε δε ότι ενδεχομένως να χρειαστούμε και μια δική του γνωμοδότηση. Η απάντησή του ήταν θετική και σε λίγες μέρες η γνωμοδότηση - εντελώς δωρεάν - ήταν στα χέρια μας. Το συμπέρασμά της για τις Σχολικές Περιουσίες της πόλης, το βλέπετε στο  σημείωμα. Μαζί με όλα τα στοιχεία που έχουν σχέση με τις Σχολικές Περιουσίες της πόλης το είχαμε θέσει υπόψη, από το 2018, στον τότε και σημερινό δήμαρχο, αλλά αυτός έδειξε ότι τέτοια πράγματα δεν τον ενδιαφέρουν.

Τότε κατάλαβα με τη στάση του κ. Λαζαράτου, τι σημαίνει πνευματικός άνθρωπος και γνήσιος ακαδημαϊκός δάσκαλος. Η υπόθεση με την παρέμβασή του στο ΣτΕ για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, το επιβεβαιώνει, κατά τον καλύτερο τρόπο και ανοίγει το δρόμο και για τους άλλους πνευματικούς ανθρώπους του τόπου, μήπως και σταματήσει ο κατήφορος στον οποίο βρισκόμαστε.

Γι’ αυτό, στο ερώτημα του κ. Χρ.Αναστασιάδη «Πόσους Λαζαράτους χρειάζεται αυτή η χώρα;», δίνω την απάντηση: Χρειαζόμαστε αρκετούς, γιατί από τα κόμματα και τα αποκόμματα που μας έφεραν σ’ αυτό το κατάντημα και δεν μπορούν να λύσουν ούτε τα δικά τους προβλήματα, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε.