Περιμένω να δω τι θα κάνει το Δημοτικό Συμβούλιο, στο οποίο έχουμε απευθυνθεί, σχετικά με τις Σχολικές Περιουσίες που οι Ευεργέτες μας έχουν αφήσει στην πόλη των Ιωαννίνων, για να λειτουργούν αυτά τα Σχολεία, να φοιτούν σ’ αυτά οι μαθητές της πόλης και, όπως ορίζει στη Διαθήκη του ο Νικόλαος Ζωσιμάς: «κάθε χρόνο να γίνεται η εξέταση στην πρόοδο των μαθητών και να δίνεται, ύστερα απ’ αυτή, ένα βραβείο σε κάθε μαθητή, ανάλογο με την επίδοσή του, κατά το παράδειγμα της φωτισμένης Ευρώπης» (Άρθρο Ε).

Είχε φροντίσει, μάλιστα, με προηγούμενο άρθρο του (Άρθρο 4), «τα χρηματικά του αυτά κεφάλαια να τα μεταφέρουν στο Ελληνικό Κράτος, καταθέτοντάς τα σε θησαυροφυλάκιο βάσιμο και τακτικό, αιώνια και αναφαίρετα στο όνομα των καταστημάτων τα οποία περιλαμβάνονται σ’ αυτή τη διαθήκη» (Ζωσιμαία, Νοσοκομείο κ.λπ.). Συνεπώς, κανένας δεν είχε το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αυτά τα «αιώνια και αναφαίρετα χρηματικά κεφάλαια» και να βάζει αυτά και «τα μερίσματα αυτών ως εγγύηση» για «συμμετοχή στις αυξήσεις του Μετοχικού Κεφαλαίου της ΕΤΕ».

Η ευθύνη για αυτό το συνταγματικό ατόπημα βαρύνει αρχικά τη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας, βαρύνει έπειτα τον πρώην Μητροπολίτη Θεόκλητο Σετάκη, που ήταν, με τις μετοχές των Ευεργετών μας, και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας, και βαρύνει, τέλος, όσους συνυπέγραψαν αυτό το δάνειο. Όμως, πάνω από όλους αυτούς βαρύνει αυτό το ανύπαρκτο, ουσιαστικά, κομματικό κράτος που κυβερνάει όλα αυτά τα χρόνια αυτόν τον δύσμοιρο τόπο και τον έφερε σε αυτό το κατάντημα. Αυτό το κατάντημα συνεχίζεται και σήμερα…

Και όλα αυτά δεν έγιναν τυχαία. Αν τυχόν κάποιοι έχετε διαβάσει την «Ανέκδοτη Αλληλογραφία των Ζωσιμάδων», δημοσιευμένη από τον Μητροπολίτη Σπυρίδωνα στο περιοδικό «Ηπειρωτικά Χρονικά», θα διαπιστώσετε «τα όργια» που συνέβαιναν με τη διαχείριση της περιουσίας των Ζωσιμάδων και επί της εποχής ακόμα του Νικόλαου Ζωσιμά.

Γι’ αυτό συνιστώ στα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, ανάμεσα στα οποία είναι και εκλεκτοί επιστήμονες, πριν συνεδριάσουν και πάρουν απόφαση, να ενημερωθούν πλήρως γύρω από το θέμα. Περιμένω επίσης να δω, αφού ενημερωθούν, ως «αντιπρόσωποι του λαού των Ιωαννίνων», που είναι, κατά το Σύνταγμα, τι θα κάνουν με τα Αγαθοεργά, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με τη συνταγματική τάξη και τη νομιμότητα, την οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν με την ψήφο του λαού των Ιωαννίνων. Έπειτα θα δώσω, με συγκεκριμένα και αναμφισβήτητα στοιχεία, απάντηση στα όσα άσχετα με τη συνταγματική τάξη και τη νομιμότητα επικαλείται ο νομικός σύμβουλος των Αγαθοεργών.

Το μόνο που πρέπει να λάβουμε υπόψη από τα γραφόμενά του είναι ότι η σύναψη του δανείου, που συγκλονίζει την πόλη και την Ήπειρο δεν έγινε από τον σημερινό Μητροπολίτη, αλλά από μέλη της Εφοροεπιτροπείας των Αγαθοεργών, την εποχή που πρόεδρός τους ήταν ο προηγούμενος Μητροπολίτης. Προς το παρόν θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω ότι:

α) Αγωνίζομαι, μαζί με άλλους συμπολίτες, για να εξαλειφθεί αυτό το θλιβερό κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας από τις πρώτες μέρες του 1983, που εκλέχτηκα δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη «Δημοτική Αλλαγή» του Σπύρου Κατσαδήμα, στον οποίο είχα δηλώσει ότι δέχομαι να είμαι υποψήφιος υπό τον όρο ότι θα καταργήσουμε αυτό το καθεστώς και θα ζητήσουμε να γίνει σεβαστή η βούληση των Ευεργετών μας.

Και αυτό κάναμε: ύστερα από εισήγησή μου, πάρθηκε απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου (11-2-1983), με βάση την οποία ψηφίστηκε ομόφωνα από τη Βουλή των Ελλήνων ο Νόμος 1473/1984 (άρθρα 37 και 47), με τα οποία καταργήθηκε αυτό το καθεστώς. Αλλά, επειδή όλα αυτά τα χρόνια δεν υπήρξε και δεν λειτούργησε κράτος, ο δε Δήμος Ιωαννιτών, με τιμητική εξαίρεση την οκταετία του Νίκου Γκόντα, στο θέμα αυτό ήταν ανύπαρκτος, κυριάρχησε το παρακράτος που κυβερνούσε και κυβερνάει και σήμερα.

β) Όλες οι αποφάσεις των αρμόδιων κρατικών οργάνων, στα οποία απευθυνθήκαμε (Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς, Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, Συμβούλιο της Επικρατείας, Συνήγορος του Πολίτη κ.λπ.), ζήτησαν από την πολιτική εξουσία να εφαρμόσει το Σύνταγμα (άρθρο 109) και τον Νόμο 1473/1984, άρθρα 37 και 47, αλλά η πολιτική βούληση ήταν και είναι δέσμια του παρακράτους. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του αγώνα το έχω συμπεριλάβει στο βιβλίο μου «Ηπειρωτικά Κληροδοτήματα», που εκδόθηκε το 1998.

γ) Οι παρεμβάσεις μας που έγιναν μέχρι τώρα, και αυτές που θα γίνουν, αν ο Δήμος και οι βουλευτές του νομού δεν κάνουν αυτό που προβλέπουν το Σύνταγμα και οι νόμοι που συμφωνούν με αυτό, στηρίζονται σε δύο αποφάσεις (2139/2007 και 2140/2007) του Συμβουλίου της Επικρατείας, που μας επιτρέπουν να παρεμβαίνουμε για τα Παλαιά Κληροδοτήματα Ιωαννίνων «με έννομο συμφέρον και παραδεκτώς», όπως αποδεικνύεται από το απόσπασμα της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, που παραθέτω στο τέλος του σημειώματος.

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας είχε προσφύγει ο Μητροπολίτης κατά δύο αποφάσεων που είχαν κρίνει, σε πρώτο και σε δεύτερο βαθμό, ότι μετά την ψήφιση του Νόμου 1473/1984 τα Αγαθοεργά, ως προς τα Παλαιά Κληροδοτήματα Ιωαννίνων, λειτουργούν παράνομα.

Σαφέστατες και οι δύο αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, που καταλήγουν: Το Συμβούλιο της Επικρατείας «απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση, δέχεται δε την κοινή παρέμβαση του ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΖΩΣΙΜΑΙΑΣ ΣΧΟΛΗΣ – ΟΙ ΖΩΣΙΜΑΔΕΣ –, της ΕΝΩΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, του ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥ, του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ και του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ».

Σημειώνω εδώ ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δέχτηκε «με έννομο συμφέρον και παραδεκτώς» και την παρέμβασή μας ως απλών πολιτών, με το σκεπτικό ότι στους Γιαννιώτες πολίτες οι Ευεργέτες άφησαν τις περιουσίες τους. Αυτό ας έχει υπόψη της η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου —αλλά και όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι— που αρνήθηκε, εγγράφως μάλιστα, να συζητήσει το θέμα των Σχολικών Περιουσιών των Ευεργετών μας και το δάνειο, με το «σκεπτικό» ότι δεν αφορούν την πόλη αλλά τα Αγαθοεργά!

Γι’ αυτό επαναλαμβάνω: οι δημοτικοί σύμβουλοι και οι βουλευτές του νομού να ενημερωθούν πρώτα πλήρως γύρω από τα θέματα των Αγαθοεργών και τις Σχολικές Περιουσίες των Ευεργετών μας και να μην παρασυρθούν από όσα άσχετα υποστηρίζει σχετικά με αυτά ο νομικός σύμβουλος των Αγαθοεργών, στο εξώδικό του.