Σ’ αυτό το συμπέρασμα καταλήξαμε, τις προάλλες, που διαβάσαμε στις στήλες αυτής της εφημερίδας («Πρωινός Λόγος» 19-20/9/2026), την ενδιαφέρουσα και παρήγορη ανακοίνωση τεσσάρων συμπολιτών μας -της Χρυσάνθης Λέντη, του Νίκου Οικονόμου, του Μάριου Μιχαήλ και του Δημήτρη Κρικέλη, επιστημόνων και ελεύθερων επαγγελματιών- με τον αποκαλυπτικό τίτλο: «Ζητούμενο για τα Γιάννενα είναι οι ικανοί άνθρωποι».

Προσθέτουν δε στη συνέχεια πως «για πολλά χρόνια η αυτοδιοίκηση στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκε σε μεγάλο βαθμό ως προέκταση της κεντρικής πολιτικής», πως «οι δημοτικές εκλογές αποτέλεσαν συχνά πεδίο κομματικών ανταγωνισμών» και πως «ίσως ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε αν αυτό το μοντέλο εξυπηρετεί πραγματικά τις σύγχρονες ανάγκες των πόλεών μας». Με δεδομένο δε ότι η τελευταία ερώτηση είναι ρητορική, η απάντηση βγαίνει από την ίδια ερώτηση και μας λέει ότι πρέπει αυτό το μοντέλο να το αλλάξουμε.

Η σημασία αυτής της ανακοίνωσης των συμπολιτών μας είναι διπλή: Πρώτα, γιατί μας αποκαλύπτει την αναντίρρητη αλήθεια πως κάθε «αλλαγή», για να έχει νόημα και για να είναι αφετηρία μιας γενικότερης αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα, πρέπει να ξεκινάει από το άμεσο περιβάλλον στο οποίο ζούμε, προσφέρουμε και δεχόμαστε τις υπηρεσίες του, γνωρίζουμε τα προβλήματά του που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τις δυνατότητες που πρέπει να αξιοποιήσουμε. Έπειτα, γιατί η αναφορά γίνεται στα Γιάννινα, που έχουν καθιερωθεί κάποτε ως «πρώτα στ’ άρματα, στα γρόσια και στα γράμματα», και είναι η πατρίδα των πιο εκλεκτών τέκνων του λαού μας, των Εθνικών μας Ευεργετών και Μεγάλων Δασκάλων του Γένους, με την πανελλήνια λάμψη και προσφορά τους. 

Είναι όμως και η πόλη, η μοναδική σε ολόκληρη την Ελλάδα, με την οδυνηρή ιδιαιτερότητα που τη συνοδεύει από την εποχή της απελευθέρωσης, η οποία συνεχίζεται δυστυχώς μέχρι σήμερα και παρουσιάζεται στον πιο ευαίσθητο τομέα της, στον τομέα της Ευεργεσίας, χειρότερη, από άποψη συνταγματικής τάξης και νομιμότητας, ως προς τη διοίκηση και διαχείριση των περιουσιών της, και από αυτήν της εποχής της τουρκοκρατίας. 

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ζητούμε από τους τέσσερις εκλεκτούς συμπολίτες μας, στις έννοιες «ικανοί άνθρωποι που είναι», όπως γράφουν, «το ζητούμενο για τα Γιάννινα», μαζί με τα προσόντα που επισημαίνουν ότι πρέπει να έχουν αυτοί «οι ικανοί άνθρωποι», να προσθέσουμε και τις έννοιες: να είναι ανεξάρτητοι από τις φανερές και παρασκηνιακές επιρροές, σε βάρος του λαού της πόλης, από ισχυρούς εξωθεσμικούς και -δυστυχώς και κομματικούς- παράγοντες. Θα «έλθει τότε η ώρα», όχι μόνο για να πάρουν τα Γιάννινα το δρόμο που επιβάλλει η ιστορία τους, η πνευματικότητα και ο πολιτισμός τους, όχι μόνο να καταστήσουμε το Δήμο μας αποκεντρωμένο όργανο δημοκρατικής εξουσίας, όπου ρόλο κυρίαρχο θα έχει η πρωτοβουλία και η συμμετοχή των πολιτών, αλλά ταυτόχρονα να τον απαλλάξουμε από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό των γνωστών και ξεπερασμένων, στη συνείδηση των πολιτών, μηχανισμών.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, από τον τρόπο λειτουργίας του Δήμου Ιωαννιτών, αποδεικνύεται ότι οι αιρετοί μας άρχοντες δεν έχουν ούτε όραμα για την πόλη, ούτε διάθεση προσφοράς, αλλά οι ενέργειές τους υπαγορεύονται από αντιλήψεις που κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν το συμφέρον της πόλης.

Σπύρος Εργολάβος - Χάρης Λεοντάρης